Cel badania Test RPar j 2 LTP Parietaria lekarska IgE swoiste ma na celu zmierzenie stężenia specyficznych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko alergenowi Parietaria judaica (parietaria, roślina z rodziny szarłatowatych). Wynik pozwala określić, czy organizm pacjenta wytworzył odpowiedź immunologiczną na ten konkretny alergen. Wskazania kliniczne Diagnoza alergii wziewnych wywołanych pyłkiem Parietarii, zwłaszcza w przypadkach ciężkich objawów (np.
astma, pokrzywka, zapalenie zatok). Ocena uczulenia u małych dzieci, u których trudno przeprowadzić testy prowokacyjne. Wsparcie w różnicowaniu przyczyn objawów alergicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdy objawy skórne lub oddechowe mogą nasilać zachowania. Monitorowanie skuteczności terapii odczulającej (immunoterapia alergenowa) poprzez kontrolę poziomu IgE specyficznego.
Materiał Krew żylna pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu – surowica. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunochemiczną typu ImmunoCAP (lub równoważną techniką fluoroimmunologiczną). Surowica jest inkubowana z nośnikiem pokrytym alergenem LTP (late‑type protein) pochodzącym z Parietarii. Powstałe kompleksy IgE‑alergen są wykrywane przy użyciu znakowanego przeciwciała przeciw‑IgE, a intensywność sygnału fluorescencji jest przeliczana na stężenie (kU/L).
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani post. Należy jednak: Unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów doustnych na 5‑7 dni przed badaniem, o ile nie jest to przeciwwskazane klinicznie. Nie podawać antybiotyków, które mogą wpływać na wynik testu, w ciągu 48 h przed pobraniem próbki.
W przypadku małych dzieci – zapewnić spokojne warunki i ewentualnie zastosować technikę pobrania krwi dostosowaną do wieku. Interpretacja wyników Wynik podawany jest w jednostkach kilounitów na litr (kU/L) i klasyfikowany według przyjętych progów: 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał, uczulenie mało prawdopodobne. 0,35‑0,70 kU/L – niska czułość, możliwe wczesne stadium uczulenia. 0,71‑3,5 kU/L – umiarkowane stężenie, wskazuje na prawdopodobne uczulenie.
3,6‑17,5 kU/L – wysokie stężenie, silna reakcja alergiczna. > 17,5 kU/L – bardzo wysokie stężenie, duże ryzyko ciężkich objawów klinicznych. Interpretację należy zawsze powiązać z wywiadem klinicznym i wynikami innych testów alergologicznych (testy skórne, wywiad objawowy). Wysokie poziomy IgE specyficznego mogą sugerować potrzebę dalszej diagnostyki lub wdrożenia terapii odczulającej.