Cel badania Pomiar stężenia rozpuszczalnego receptora VEGFR‑1 (sFlt‑1) w krwi pozwala na ocenę układu angiogenetycznego oraz funkcji śródbłonka naczyniowego. sVEGFR‑1 działa jako „pułapka” wiążąca VEGF‑A, VEGF‑B i PlGF, hamując ich pro‑angiogenny wpływ. Materiał biologiczny Surowica lub plazma (krew żylna) – 2 ml Wskazania kliniczne Monitorowanie ryzyka i przebiegu preeklampsji (ICD‑10: O14) Ocena zaburzeń angiogenezy w chorobach nowotworowych, chorobach oczu (np.
retinopatia) oraz chorobach sercowo‑naczyniowych Badanie stanu układu naczyniowego u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ICD‑10: F84) i zespołami PANS/PANDAS Ocena stanu zapalnego i endotelialnego w chorobach autoimmunologicznych Metoda Stężenie sVEGFR‑1 oznacza się metodą immunoenzymatyczną ELISA (ang. Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay) wykorzystującą przeciwciała monoklonalne specyficzne dla ludzkiego sVEGFR‑1.
Przygotowanie pacjenta Badanie pobiera się na czczo lub po dowolnym posiłku – nie ma wymogu głodówki. Unika się intensywnego wysiłku fizycznego oraz stresu emocjonalnego w ciągu 24 h przed pobraniem. Próbkę należy pobrać do probówki z antykoagulantem (EDTA) dla plazmy lub bez antykoagulantu dla surowicy; po pobraniu krwi należy ją odwirować w ciągu 30 min i zamrozić w –20 °C lub niżej, jeśli analiza nie jest wykonywana natychmiast.
Interpretacja wyników Wartości podwyższone (np. > 200 ng/ml w surowicy) wskazują na zwiększoną aktywność anty‑angiogenną, co może być związane z: rozwojem preeklampsji i innych stanów endothelialnych postępem niektórych nowotworów, w których sVEGFR‑1 hamuje działanie VEGF zaburzeniami neuro‑immunologicznymi, w których obserwuje się dysregulację szlaku VEGF/VEGFR Wartości obniżone (np.
stadiach intensywnego wzrostu nowotworów zależnych od VEGF niektórych chorobach o podwyższonym ryzyku krwawień lub niewydolności naczyniowej Interpretację należy zawsze odnosić do norm laboratoryjnych oraz do pełnego obrazu klinicznego pacjenta. Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Badania wykazały, że nieprawidłowa regulacja szlaku VEGF/VEGFR wpływa na rozwój i funkcjonowanie barier krew‑mózg, neurogenezę oraz procesy zapalne w mózgu.
U osób z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi obserwuje się często podwyższone poziomy sVEGFR‑1, co może odzwierciedlać: zaburzenia angiogenezy w mózgu przewlekłe stany zapalne układu nerwowego potencjalny mechanizm wpływający na objawy behawioralne i poznawcze Włączenie pomiaru sVEGFR‑1 do panelu diagnostycznego ASD może pomóc w identyfikacji podgrup pacjentów, u których terapia ukierunkowana na modulację układu naczyniowo‑immunologicznego może przynieść korzyści.