Cel badania Pomiar stężenia rozpuszczalnego receptora interleukiny‑2 (sIL‑2R, zwany także sCD25) w surowicy krwi pozwala ocenić aktywację limfocytów T. Wzrost poziomu tego biomarkera wskazuje na nasilony proces zapalny lub immunologiczny. Wskazania kliniczne Choroby autoimmunologiczne (np. reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, choroba Hashimoto).
Monitorowanie aktywności i leczenia chorób zapalnych, w tym zapalenia jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego). Ocena przebiegu i progresji nowotworów układu limfatycznego ( chłoniaki, białaczki) oraz niektórych guzów solidnych. Diagnostyka i monitorowanie infekcji wirusowych i bakteryjnych, w których obserwuje się intensywną odpowiedź immunologiczną.
Badania w kontekście zaburzeń neurorozwojowych i neuroimmunologicznych, w tym autyzmu i zespołu PANS/PANDAS, gdzie podwyższony poziom sIL‑2R może odzwierciedlać dysregulację układu immunologicznego. Metoda Stężenie sIL‑2R oznacza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiluminescencyjną (CLIA). Test wykorzystuje przeciwciała monoklonalne skierowane przeciwko specyficznemu epitopu CD25, umożliwiając ilościowy pomiar w jednostkach ng/ml lub IU/ml.
Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki wymagana jest surowica uzyskana z krwi żylnej. Pacjent powinien być na czczo (co najmniej 8‑10 godzin) przed pobraniem, aby uniknąć wpływu posiłku na poziom niektórych czynników zapalnych. Należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków immunosupresyjnych lub sterydowych w dniu pobrania, jeśli nie jest to konieczne klinicznie.
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa – zazwyczaj Podwyższony poziom – sugeruje aktywację limfocytów T i może występować w wymienionych wyżej stanach zapalnych, autoimmunologicznych, nowotworowych oraz w niektórych zaburzeniach neuroimmunologicznych. Obniżony poziom – rzadko spotykany; może wskazywać na immunosupresję lub skuteczność terapii immunosupresyjnej.
Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Badanie sIL‑2R jest coraz częściej wykorzystywane w ocenie stanu immunologicznego u osób z autyzmem, zespołem PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Podwyższony wskaźnik może pomóc w identyfikacji podłoża zapalnego, co jest istotne przy planowaniu interwencji immunomodulacyjnych. Ograniczenia Wynik należy interpretować w kontekście pełnego obrazu klinicznego oraz innych badań laboratoryjnych (np.