Cel badania Test służy do wykrywania i ilościowego określania w surowicy przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na pięć najczęstszych alergenów roślin sezonowych: babka lancetowata (Plantago lanceolata), brzoza (Betula), bylica (Artemisia vulgaris), pomurnik (Ambrosia artemisiifolia) oraz tymotka (Phleum pratense).
Wynik pozwala ustalić, które z tych alergenów wywołują uczulenie i w jakim stopniu, co jest kluczowe przy planowaniu leczenia i unikania czynników wywołujących objawy. Wskazania kliniczne Ciężkie choroby alergiczne, takie jak astma oskrzelowa, roczne zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka przewlekła. Diagnoza alergii u małych dzieci, u których trudno przeprowadzić testy skórne. Ocena przyczyn nasilenia objawów alergicznych w okresie wiosenno‑letnim.
Wspomaganie monitorowania skuteczności immunoterapii alergenowej. Rozpoznanie współistniejących zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, PANS/PANDAS), w których reakcje alergiczne mogą nasilać objawy neurobehawioralne. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (np. ImmunoCAP), polegającą na wiązaniu specyficznych przeciwciał IgE z wyselekcjonowanymi alergenami przytwierdzonymi do stałej fazy testu.
Po dodaniu enzymatycznego znacznika i substratu, intensywność sygnału optycznego jest proporcjonalna do stężenia IgE w próbce. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki; można spożywać posiłki normalnie. Unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów doustnych na co najmniej 48 h przed pobraniem krwi.
W dniu pobrania krwi nie należy przyjmować suplementów zawierających wysokie dawki witaminy C lub bioflawonoidów, które mogą wpływać na wyniki testu. Standardowe pobranie krwi żylnej (ok. 5 ml) do probówki bez dodatku antykoagulantu, a następnie odwirowanie i uzyskanie surowicy. Interpretacja wyników Wyniki podaje się w jednostkach kU/L. Typowe przedziały interpretacyjne: <0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał IgE (negatywny wynik).
0,35–0,70 kU/L – niska czułość; możliwe wczesne stadium sensitizacji. 0,70–3,5 kU/L – umiarkowana reakcja; zazwyczaj koreluje z łagodnymi objawami klinicznymi. >3,5 kU/L – wysoka wrażliwość; często związana z wyraźnymi objawami alergicznymi. Wartości należy zawsze oceniać w kontekście objawów klinicznych oraz wyników innych badań (np. testy skórne, pełna morfologia krwi, CRP).