Cel badania Test RGad c 1 dorsz IgE swoiste służy do ilościowego oznaczenia przeciwciał IgE specyficznych dla alergenu pochodzącego z dorsza (Gadus morhua). Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta wytworzył odpowiedź immunologiczną skierowaną przeciwko temu rybnemu białku. Wskazania kliniczne Diagnostyka alergii pokarmowych na ryby, zwłaszcza w przypadkach ciężkich reakcji (np. pokarmowy anafilaktyczny, atopowe zapalenie skóry).
Ocena uczulenia u małych dzieci, które nie mogą przechodzić testów prowokacyjnych ze względu na wiek lub ryzyko. Monitorowanie efektów diety eliminacyjnej lub terapii odczuleniowej. Wsparcie diagnostyki w pacjentach z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których częstsze występują nietolerancje i alergie pokarmowe. Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna, z której uzyskuje się surowicę.
Nie jest wymagana specjalna dieta przed pobraniem, jednak zaleca się: Unikanie przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów przez co najmniej 5 dni przed pobraniem krwi. W przypadku przyjmowania leków przeciwzakrzepowych – konsultację z lekarzem. Metoda Oznaczenie przeprowadza się metodą immunochemiczną (np. ImmunoCAP, fluoroimmunoenzymatyczną), w której surowica jest inkubowana z białkiem alergenu c 1 (dorsz).
Powstałe kompleksy IgE‑alergen są wykrywane za pomocą znakowanego przeciwciała, a intensywność sygnału jest przeliczana na jednostki kU/L. Interpretacja wyników 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał IgE, niska prawdopodobieństwo uczulenia. 0,35‑0,70 kU/L – niska wrażliwość; wynik wymaga korelacji z objawami klinicznymi. 0,70‑3,5 kU/L – umiarkowana wrażliwość; może wskazywać na potencjalną alergię. > 3,5 kU/L – wysokie stężenie IgE, silna sugestia uczulenia na dorsza.
Warto podkreślić, że wynik laboratoryjny sam w sobie nie potwierdza alergii – konieczna jest ocena kliniczna oraz ewentualne testy prowokacyjne. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi obserwuje się zwiększoną częstość występowania nietolerancji pokarmowych oraz alergii.
Identyfikacja konkretnych alergii na białka ryb może pomóc w: Optymalizacji diety eliminacyjnej, co wpływa na poprawę zachowań i funkcji poznawczych. Redukcji objawów skórnych i gastro‑enterologicznych, które mogą nasilać problemy behawioralne. Planowaniu terapii odczuleniowej, jeśli wskazana. Współpraca alergologa z zespołem zajmującym się zaburzeniami neurorozwojowymi jest kluczowa dla całościowego podejścia do pacjenta.