Cel badania Pomiar stężenia reniny w surowicy krwi ma na celu określenie aktywności układu renina‑angiotensyna‑aldosteron (RAA), który reguluje ciśnienie tętnicze, objętość krwi oraz bilans elektrolitowy. Wskazania kliniczne Rozpoznanie przyczyn nadciśnienia tętniczego, w szczególności podejrzenie pierwotnego hiperaldosteronizmu (gruczolak produkujący aldosteron).
Ocena aktywności RAA w stanach zwiększonego ryzyka sercowo‑naczyniowego, takich jak niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej czy choroby nerek. Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii inhibitorami RAA – inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE‑I), antagonistami receptora angiotensyny (ARB) oraz diuretykami oszczędzającymi sód.
Badania przesiewowe i kontrolne u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, u których obserwuje się podwyższone ryzyko zaburzeń ciśnienia, dysregulacji elektrolitowej oraz nieprawidłowej regulacji RAA. Ocena przyczyn hipokaliemii, metabolicznego zasadowicy i innych zaburzeń równowagi kwasowo‑zasadowej. Metoda Stężenie reniny określa się metodą immunologiczną – najczęściej testem enzymatycznym (ELISA) lub immunochemiluminescencyjnym (CLIA).
Analiza wykonywana jest na surowicy pobranej z krwi pełnej. Wynik podaje się w jednostkach mU·L⁻¹ lub ng·mL⁻¹, a zakresy referencyjne zależą od zastosowanej metody i laboratorium. Interpretacja wyników Podwyższony poziom reniny może świadczyć o aktywacji układu RAA, co obserwuje się w niewydolności serca, zwężeniu tętnicy nerkowej, w przebiegu hipowolemii, a także pod wpływem leków zwiększających uwalnianie reniny (np. diuretyki tiazydowe, blokery β‑adrenergiczne).
Obniżony poziom reniny jest charakterystyczny dla pierwotnego hiperaldosteronizmu; w połączeniu z podwyższonym stężeniem aldosteronu wylicza się wskaźnik aldosteron/renina (ARR), który przy wartościach powyżej ustalonych progów wskazuje na gruczolak aldosteronowy z wysoką czułością. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych podwyższona renina może tłumaczyć niekiedy występujące u tych pacjentów nadciśnienie wtórne oraz zaburzenia równowagi elektrolitowej.
Przygotowanie pacjenta Pacjent powinien przyjść na pobranie krwi rano, po co najmniej 8‑godzinnym poście (woda dozwolona). Należy ustalić pozycję ciała w momencie pobrania – leżenie przez minimum 30 min lub pozycja stojąca, ponieważ zmiana pozycji wpływa na uwalnianie reniny. Należy poinformować o konieczności odstawienia leków wpływających na RAA (ACE‑I, ARB, diuretyki) na 2‑4 dni przed badaniem, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza.