Cel badania Badanie ma na celu zmierzenie stężenia przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko sześciu rekombinowanym komponentom roztoczy kurzu domowego (Der p 1, Der p 2, Der p 23, Der f 1, Der f 2, Der f 23). Dzięki zastosowaniu białek rekombinowanych uzyskuje się wysoką specyficzność, co pozwala na dokładne określenie, które z alergenów wywołują reakcję immunologiczną u badanego.
Wskazania kliniczne Rozpoznanie alergicznego nieżytu nosa, astmy oskrzelowej, atopowego zapalenia skóry oraz innych chorób alergicznych wywołanych przez roztocza kurzu domowego. Ocena przyczyn nasilonych objawów alergicznych u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), gdzie alergie mogą wpływać na zachowanie, sen i koncentrację. Dobór i optymalizacja preparatów do immunoterapii alergenowej – identyfikacja konkretnych alergenów wymagających odczulania.
Monitorowanie efektywności dotychczasowego leczenia alergicznego oraz kontrola zmian wrażliwości w czasie. Wspomaganie diagnostyki różnicowej w przypadkach współistniejących chorób immunologicznych. Materiał biologiczny Do testu potrzebna jest surowica pobrana z żyły w ilości 5‑10 ml. Próbkę należy odwirować, a następnie przechowywać w temperaturze 2‑8 °C. Surowica powinna zostać dostarczona do laboratorium nie później niż 7 dni po pobraniu.
Długotrwałe zamrażanie (‑20 °C lub niżej) jest dopuszczalne, pod warunkiem uniknięcia wielokrotnego rozmrażania. Metoda Analiza oparta jest na technologii ImmunoCAP® lub równoważnej metodzie immunoenzymatycznej (Immunoassay). Rekombinowane białka roztoczy są przyłączone do stałego nośnika (np. Po inkubacji z surowicą pacjenta powstają kompleksy IgE‑alergen, które są wykrywane przy użyciu znakowanego przeciwciała przeciw‑IgE.
Intensywność sygnału jest przeliczana na jednostki kU/L, co odzwierciedla koncentrację przeciwciał w surowicy. Przygotowanie pacjenta Test nie wymaga specjalnego przygotowania. Pacjent może przyjmować leki przeciwalergiczne (antyhistaminowe, kortykosteroidy) – nie wpływają one istotnie na wynik oznaczenia IgE. W przypadku intensywnej terapii immunosupresyjnej (np. kortykosteroidy >10 mg/dobę, cyklosporyna) zaleca się konsultację z lekarzem prowadzącym przed pobraniem próbki.
Interpretacja wyników 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnej wrażliwości na dany alergen. 0,35‑0,70 kU/L – niska czułość; wynik wymaga potwierdzenia klinicznego i ewentualnej korelacji z objawami. 0,70‑3,5 kU/L – umiarkowana wrażliwość, zazwyczaj związana z objawami alergicznymi. > 3,5 kU/L – wysoka wrażliwość, wskazuje na silne uczulenie i jest istotna przy planowaniu immunoterapii alergenowej.