Cel badania Badanie ma na celu określenie stężenia swoistych przeciwciał klasy IgE przeciwko alergenowi Der p 2, jednemu z najważniejszych białek roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus). Wynik pozwala potwierdzić lub wykluczyć uczulenie na roztocza, co jest kluczowe w diagnostyce chorób alergicznych oraz w ocenie czynników środowiskowych wpływających na zaburzenia neurorozwojowe, w tym autyzm. Wskazania kliniczne Ciężkie choroby alergiczne (np.
astma oskrzelowa, przewlekłe zapalenie zatok, atopowe zapalenie skóry) o niejasnym podłożu. Uczulenie na roztocze kurzu domowego potwierdzone objawami po ekspozycji (katar, kichanie, duszność, wysypka). Diagnostyka alergii u małych dzieci, w których przeprowadzenie testów skórnych może być utrudnione. Ocena wpływu alergii na przebieg zaburzeń neurorozwojowych (np. nasilenie objawów ASD w wyniku stanu zapalnego).
Planowanie terapii odczulającej (immunoterapia alergenowa) – wybór odpowiedniego alergenowego preparatu. Metoda Badanie wykonywane jest metodą ilościowego oznaczania swoistych przeciwciał IgE w surowicy krwi żylnej przy użyciu immunoenzymatycznego testu (np. Test opiera się na przyłączeniu surowicy pacjenta do powierzchni pokrytej rekombinowanego białka Der p 2, a następnie wykryciu związanych przeciwciał IgE przy pomocy znakowanego przeciwciała wtórnego.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki – można pobrać próbkę krwi w dowolnym momencie dnia. Unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów doustnych na co najmniej 5–7 dni przed pobraniem krwi, aby nie zafałszować wyniku. W przypadku terapii immunologicznej (np. podawanie immunoglobulin) zaleca się odczekanie 2 tygodni przed pobraniem próbki.
Próbka pobierana jest z żyły obwodowej, po odczynności antykoagulacyjnej uzyskuje się surowicę, którą należy przechowywać w temperaturze 2‑8 °C i dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h. Interpretacja wyników Wynik podawany jest w jednostkach kU/L (kilo‑jednostek na litr). Zakresy interpretacyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium, ale ogólnie przyjmuje się: Negatywny / niska wartość (0‑0,35 kU/L) – brak istotnego uczulenia na Der p 2.
Poziom borderline (0,35‑0,70 kU/L) – możliwe wczesne stadium uczulenia, wymaga korelacji z objawami klinicznymi. Pozytywny (>0,70 kU/L) – potwierdzone uczulenie; im wyższa wartość, tym większe prawdopodobieństwo reakcji klinicznej po ekspozycji. Wysokie stężenia IgE przeciwko Der p 2 mogą wskazywać na zwiększone ryzyko ciężkich objawów alergicznych oraz na potrzebę dalszej oceny (np. testy prowokacyjne, ocena funkcji płuc).