Cel badania Test RCan f 5 pies IgE swoiste służy do ilościowego oznaczenia przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na rekombinowany alergen RCan f 5 – białko pochodzące z moczu psa, znane jako prostatic kallikrein. Badanie umożliwia precyzyjną identyfikację uczulenia na ten specyficzny składnik alergenu psiego. Wskazania kliniczne Ciężkie choroby alergiczne (np. astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, przewlekłe zapalenie zatok) z podejrzeniem alergii na psa.
Diagnoza alergii u małych dzieci, u których klasyczne testy skórne mogą być trudne do wykonania. Monitorowanie skuteczności odstawienia kontaktu z alergenem lub terapii odczulającej. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych – ocena wpływu reakcji alergicznej na objawy neurobehawioralne, które mogą nasilać się w wyniku stanu zapalnego. Materiał Krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem, następnie odwirowana w celu uzyskania surowicy.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencyjną (CLIA) wykorzystującą rekombinowany alergen RCan f 5 jako nośnik. Wynik podawany jest w jednostkach kU/L (kilo‑Jednostki na litr) i określa stężenie swoistych przeciwciał IgE. Interpretacja wyników 0 – 0,35 kU/L – wynik uważany jest za negatywny, brak istotnego uwrażliwienia. 0,35 – 0,70 kU/L – wynik podwyższony, możliwe łagodne uczulenie.
> 0,70 kU/L – wynik dodatni, wskazuje na istotną sensitizację na alergen RCan f 5; wyższe wartości korelują z większym ryzykiem klinicznego objawienia. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna diety ani odstawienie leków przeciwzapalnych. W przypadku pacjentów przyjmujących leki przeciwhistaminowe lub kortykosteroidy, zaleca się ich odstawienie na 48‑72 h, aby nie zakłócały wyników testu.
Uwagi dodatkowe Wynik testu powinien być interpretowany w kontekście pełnego obrazu klinicznego, w tym historii kontaktu z psem, objawów alergicznych oraz ewentualnych wyników innych testów alergologicznych (np. testy skórne, inne specyficzne IgE). Pozytywny wynik nie zawsze oznacza konieczność całkowitego wykluczenia psa, ale może wymagać wprowadzenia strategii zarządzania ekspozycją lub rozważenia immunoterapii.