Cel badania Określenie stężenia przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko rekombinowanemu alergenowi RCan f 2, będącemu jednym z głównych białek alergenu psa (Canis familiaris). Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta wytworzył swoiste przeciwciała w odpowiedzi na kontakt z tym alergenem. Wskazania kliniczne Ciężkie choroby alergiczne (np. atopowe zapalenie skóry, astma oskrzelowa, alergiczne nieżyt nosa) z podejrzeniem udziału alergenu psa.
Diagnostyka alergii na psy u dzieci, w tym u niemowląt i małych dzieci, u których objawy alergiczne są trudne do oceny klinicznej. Monitorowanie skuteczności immunoterapii odczulającej (AIT) skierowanej przeciwko alergenom psów. Ocena ryzyka reakcji alergicznej przed wprowadzeniem zwierzęcia domowego do środowiska pacjenta. Wspomaganie kompleksowej oceny pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np.
ASD), u których istnieje związek między stanem zapalnym wywołanym alergią a nasileniem objawów neurobehawioralnych. Materiał i metoda Do badania pobiera się krew żylna, z której po odwirowaniu uzyskuje się surowicę. Ilościowe oznaczenie specyficznego IgE przeprowadza się metodą immunologiczną, najczęściej przy użyciu platformy ImmunoCAP lub testu ELISA, które pozwalają na precyzyjne zmierzenie stężenia przeciwciał w jednostkach kU/L.
Przygotowanie pacjenta Badanie nie wymaga 24‑godzinnego postu; dopuszczalne jest spożycie posiłków i napojów przed pobraniem krwi. Zaleca się odstawienie leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów doustnych na co najmniej 48 h przed pobraniem, aby nie zafałszować wyniku. W przypadku terapii immunomodulującej (np. omalizumab) należy skonsultować termin pobrania z lekarzem prowadzącym.
Interpretacja wyników Wynik podawany jest w jednostkach kilounitarowych na litr (kU/L). Zakresy referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium, jednak przyjmuje się: 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnego IgE przeciwko RCan f 2 (negatywny wynik). 0,35‑0,70 kU/L – niskie stężenie, może nie mieć znaczenia klinicznego. 0,70‑3,5 kU/L – umiarkowane stężenie, sugeruje sensitizację, wymaga korelacji z objawami klinicznymi.
> 3,5 kU/L – wysokie stężenie, wskazuje na silną sensitizację i zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej po ekspozycji na psa. Interpretacja powinna zawsze uwzględniać pełen obraz kliniczny pacjenta, w tym historię ekspozycji, objawy oraz ewentualne wyniki innych testów alergologicznych.