Przejdź do treści

Rapamycyna met. LC-MS/MS, ilościowo

Cel badania Określenie stężenia rapamycyny (sirolimusu) w pełnej krwi żylnej przy użyciu wysoce czułej i precyzyjnej techniki chromatografii cieczowej sprzężonej z spektrometrią mas (LC‑MS/MS). Test służy do terapeutycznego monitorowania leków, zapewnienia prawidłowego zakresu terapeutycznego oraz wykrywania podwyższonych poziomów, które mogą prowadzić do działań niepożądanych.

Wskazania kliniczne Pacjenci po przeszczepach narządów (serca, nerki, wątroby) przyjmujący rapamycynę w ramach immunosupresji (ICD‑10: Z94.0 – stan po przeszczepie). Osoby leczone rapamycyną z powodu tubero‑szczelinowatości (TSC) lub innych chorób związanych z nadmierną aktywacją szlaku mTOR.

Badania kliniczne i badania translacyjne dotyczące zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu (ASD) i innych spektrum neuro‑rozwojowych, w których rapamycyna jest stosowana eksperymentalnie. Ocena przydatności i bezpieczeństwa terapii rapamycyną w terapii wspomagającej funkcje poznawcze i behawioralne. Materiał biologiczny Pełna krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem EDTA (etanolo‑diaminopirydynowy).

Próbkę należy odwrócić kilka razy, a następnie przechowywać w temperaturze 2‑8 °C i dostarczyć do laboratorium najpóźniej w ciągu 24 h od pobrania. Metoda Analiza wykonywana jest metodą chromatografii cieczowej wysokosprawnej (LC) połączonej z tandemową spektrometrią mas (MS/MS). Procedura obejmuje: Ekstrakcję rapamycyny z krwi przy użyciu rozpuszczalników organicznych (np. Wykonanie wewnętrznego standardu izotopowego w celu korekcji zmienności przygotowania próbki.

Rozdział chromatograficzny na kolumnie C18 przy gradientowym elucie. Detekcję i ilościową analizę na podwójnie kwantowanym spektrometrze mas, monitorując charakterystyczne przejścia jonowe (np. Walidację metody pod kątem liniowości, precyzji, dokładności oraz limitu wykrywalności (LOD) i limitu ilościowego (LOQ).

Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi zaleca się: Unikanie spożycia posiłków i napojów (z wyjątkiem wody) przez co najmniej 2 godziny, jeśli lekarz nie określi inaczej. Utrzymanie stałej dawki rapamycyny w dniu pobrania – pomiar powinien odbywać się w stabilnym stanie farmakokinetycznym, najczęściej 12 ± 2 h po ostatniej dawce (tzw. Powiadomienie laboratorium o jednoczesnym przyjmowaniu leków, które mogą wpływać na metabolizm rapamycyny (np.