Cel badania Test służy do ilościowego oznaczenia specyficznych przeciwciał IgE (klasa G) przeciwko trzem wybranym alergenom pyłkowym: babka lancetowata (W9), komosa biała (W10) oraz salsola kali (W11). Wynik umożliwia ustalenie, czy organizm pacjenta wytworzył odpowiedź immunologiczną na te pyłki, co jest kluczowe w diagnostyce alergii wziewnych. Wskazania kliniczne Ciężkie objawy alergiczne (np. astma, pokrzywka, zapalenie spojówek) o niejasnym pochodzeniu.
Monitorowanie reakcji alergicznej u małych dzieci, w których trudno przeprowadzić testy skórne. Rozpoznanie przyczyn nasilenia objawów alergicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD, ADHD), które częściej wykazują współistniejące choroby alergiczne. Wspomaganie decyzji terapeutycznych – dobór immunoterapii alergenowej lub modyfikacja środowiska. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna, z której uzyskuje się surowicę.
Próbka powinna być pobrana w warunkach sterylnych, najlepiej rano, po 15‑minutowym odpoczynku pacjenta w pozycji siedzącej. Przygotowanie: Unikanie leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidów doustnych na co najmniej 48 h przed pobraniem krwi. Brak konieczności zachowywania postu. Utrzymanie stałej temperatury i unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunochemiczną – najczęściej platformą ImmunoCAP lub testem ELISA, które umożliwiają precyzyjne oznaczenie stężenia specyficznego IgE w jednostkach międzynarodowych (IU/mL). Kalibracja i kontrola jakości odbywają się zgodnie z normami ISO 15189. Interpretacja wyników Wynik podaje stężenie specyficznego IgE dla każdego z trzech alergenów.
Przyjęte wartości referencyjne: <0,35 IU/mL – wynik negatywny, brak istotnej reakcji immunologicznej. 0,35 – 0,70 IU/mL – niska czułość, możliwa niewielka reakcja kliniczna. 0,70 – 3,5 IU/mL – umiarkowany poziom, zwiększone ryzyko objawów alergicznych. >3,5 IU/mL – wysoki poziom, silna prawdopodobieństwo wystąpienia objawów po ekspozycji na dany alergen. Interpretacja powinna być zawsze powiązana z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań (np.
testy skórne), gdyż obecność przeciwciał nie zawsze przekłada się na objawy kliniczne. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi obserwuje się wyższą częstość występowania chorób alergicznych, w tym alergii wziewnych. Precyzyjne określenie alergenów wywołujących reakcję IgE pozwala na: Lepsze dopasowanie środowiska domowego i szkolnego (np. ograniczenie ekspozycji na pyłki).