Cel badania Test służy do ilościowego oznaczenia specyficznych przeciwciał klasy IgE w surowicy krwi żylnej, które powstają w odpowiedzi na cztery wybrane alergeny roślinne: bylicę pospolitą (Artemisia vulgaris), babkę lancetowatą (Plantago lanceolata), komosę białą (Chenopodium album) oraz pokrzywę zwyczajną (Urtica dioica). Wynik pozwala ocenić stopień uczulenia na te substancje. Wskazania kliniczne Ciężkie choroby alergiczne (np.
atopowe zapalenie skóry, astma alergiczna, alergiczny nieżyt nosa) wymagające precyzyjnej charakterystyki alergenowej. Diagnostyka alergii u małych dzieci, w których testy skórne mogą być trudne do wykonania. Monitorowanie skuteczności odczynów alergicznych po wprowadzeniu diety eliminacyjnej lub immunoterapii. Ocena potencjalnego wpływu reakcji alergicznej na przebieg zaburzeń neurorozwojowych (np. nasilenie objawów ASD w wyniku stanu zapalnego).
Metoda Do oznaczenia specyficznego IgE wykorzystuje się technikę immunologiczną typu immunoCAP lub ELISA, w której surowica jest inkubowana z wyselekcjonowanymi ekstraktami alergenów. Powstałe kompleksy przeciwciało‑antygen są wykrywane przy użyciu znakowanego przeciwciała przeciw‑IgE, a ich ilość jest wyrażana w jednostkach kU/L. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani post.
Należy jednak unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyny, loratadyny) oraz kortykosteroidów przez co najmniej 48 godzin, gdyż mogą one obniżać poziom wykrywalnych IgE. Pobranie próbki krwi żylnej (ok. 5 ml) odbywa się w warunkach aseptycznych, a surowica oddzielana jest od komórek krwi w laboratorium. Interpretacja wyników Wyniki podaje się w jednostkach kU/L.
Przyjęte przedziały interpretacyjne: <0,35 kU/L – brak wykrywalnej wrażliwości (negatywny wynik). 0,35–0,69 kU/L – niska czułość (możliwe, że reakcja kliniczna nie wystąpi). 0,70–3,49 kU/L – umiarkowana wrażliwość. 3,50–17,49 kU/L – wysoka wrażliwość, zwiększone ryzyko objawów alergicznych. ≥17,5 kU/L – bardzo wysoka wrażliwość, wskazująca na silną reakcję alergiczną.
Warto podkreślić, że podwyższony poziom specyficznego IgE nie zawsze przekłada się na objawy kliniczne – ostateczna diagnoza wymaga połączenia wyniku laboratoryjnego z wywiadem i ewentualnie testami prowokacyjnymi. Powiązania z innymi badaniami W razie niejednoznacznych wyników zaleca się wykonanie testu skórnego (prick test) lub dodatkowych badań immunologicznych, takich jak całkowite IgE, badanie eozynofilii czy testy czynnościowe płuc.