Cel badania Test ma na celu wykrycie i oznaczenie poziomu przeciwciał klasy IgM skierowanych przeciwko fosfatydyloinozytolowi (PI) w surowicy krwi. Obecność tych autoprzeciwciał może świadczyć o aktywacji układu odpornościowego w kierunku struktury błonowej komórek, co jest charakterystyczne dla niektórych chorób autoimmunologicznych oraz zaburzeń neurorozwojowych. Wskazania kliniczne Diagnozowanie i monitorowanie zespołu antyfosfolipidowego (ICD‑10 D68.6).
Ocena przyczyn objawów neurologicznych w ramach zespołu PANS/PANDAS. Badanie u pacjentów z autyzmem (ASD) i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których podejrzewa się udział mechanizmów autoimmunologicznych. Rozpoznanie stanu zapalnego po infekcjach bakteryjnych lub wirusowych, które mogą wywoływać powstawanie przeciwciał przeciwko fosfatydyloinozytolowi.
Wspomaganie diagnozy chorób autoimmunologicznych, takich jak toczeń rumieniowaty układowy, zespół Sjögrena czy zapalenie naczyń. Metoda Badanie wykonywane jest metodą immunoenzymatycznego testu (ELISA). W probówce umieszczony jest antygen fosfatydyloinozytolowy, który po związaniu z przeciwciałami IgM z próbki surowicy jest wykrywany przy użyciu enzymatycznie znakowanego przeciwciała wtórnego.
Intensywność sygnału optycznego (OD) jest proporcjonalna do stężenia badanych przeciwciał i jest przeliczana na jednostki międzynarodowe (U/mL) przy użyciu krzywej kalibracyjnej. Interpretacja wyników Negatywny wynik (poniżej wartości odcięcia) – brak wykrywalnych przeciwciał IgM przeciwko PI; nie wskazuje na aktywną autoimmunologiczną reakcję przeciwko fosfatydyloinozytolowi.
Pozytywny wynik (powyżej wartości odcięcia) – obecność przeciwciał IgM; może sugerować: aktywność zespołu antyfosfolipidowego, autoimmunologiczne podłoże objawów neurologicznych w PANS/PANDAS, zwiększoną podatność na zaburzenia neurorozwojowe, w tym ASD, reakcję po niedawnej infekcji. Wartość podwyższona wymaga korelacji klinicznej oraz, w razie potrzeby, dodatkowych badań (np. przeciwciała przeciwko innym fosfolipidom, badania koagulacyjne, badania zapalne).
Przygotowanie pacjenta Do pobrania potrzebna jest jedynie surowica krwi. Nie wymaga się specjalnego przygotowania – badanie można wykonać na próbce pobranej w warunkach standardowych, po 8‑12 godzinach od ostatniego posiłku. W przypadku pacjentów przyjmujących leki immunosupresyjne lub antykoagulanty zaleca się odnotowanie tej informacji w kartotece, gdyż może wpływać na wynik.