Cel badania Detekcja przeciwciał neutralizujących erytropoetynę (EPO) w surowicy krwi. Test służy do identyfikacji immunologicznego mechanizmu wywołującego oporność na leczenie rekombinowaną EPO oraz do diagnozy autoimmunologicznego zapalenia szpiku (czysta anemia czerwonych krwinek).
Wskazania kliniczne U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, chorobą nowotworową lub innymi stanami, u których stosuje się terapię rekombinowaną erytropoetyną, a obserwuje się brak odpowiedzi hematologicznej. Podejrzenie czystej anemii czerwonych krwinek (ICD‑10 D59.1) – nagły spadek liczby erytrocytów pomimo terapii EPO. Diagnostyka przyczyn niedokrwistości opornej na suplementację żelaza i inne standardowe leczenie (ICD‑10 D63.8).
Monitorowanie poziomu przeciwciał u pacjentów poddawanych długotrwałej terapii rekombinowaną EPO. Badanie kontrolne u pacjentów z objawami autoimmunologicznego zapalenia szpiku, w tym w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, gdzie przewlekła anemia może wpływać na funkcje poznawcze. Metoda Test oparty jest na immunoenzymatycznym badaniu (ELISA) wykrywającym przeciwciała wiążące się z erytropoetyną. Procedura obejmuje: Przygotowanie surowicy z krwi żylnej (po odwirowaniu).
Immobilizację rekombinowanej erytropoetyny na płytce mikrotestowej. Dodanie próbki surowicy – ewentualne przeciwciała wiążą się z antygenem. Wykrycie kompleksu antygen‑przeciwciało przy użyciu enzymatycznie znakowanego przeciwciała wtórnego. Odczyt optyczny (OD) i porównanie z kalibracją w celu określenia obecności i poziomu przeciwciał.
Interpretacja wyników Negatywny wynik – brak wykrywalnych przeciwciał przeciwko EPO; terapia rekombinowaną erytropoetyną może być kontynuowana. Pozytywny wynik – obecność przeciwciał neutralizujących; wskazuje na prawdopodobny mechanizm oporności na EPO i może wymagać odstawienia terapii oraz zmiany leczenia (np. zastosowanie kortykosteroidów lub immunosupresji). Wartość ilościowa (titer) pomaga ocenić intensywność reakcji immunologicznej i monitorować zmiany w czasie.
Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagana specjalna dieta ani post przed pobraniem krwi. Należy jedynie: Unikać intensywnego wysiłku fizycznego w ciągu 24 h przed pobraniem. Zlecić pobranie krwi żylnej do probówki bez dodatku antykoagulantu (do uzyskania surowicy). Zapewnić, że próbka jest transportowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C oraz analizowana w ciągu 24 h od pobrania.