Cel badania Test ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko wirusowi odry w surowicy krwi. Obecność tych przeciwciał świadczy o nabytej odporności, uzyskanej w wyniku naturalnego zakażenia lub szczepienia. Wskazania kliniczne Ocena odporności przeciwko odrze przed podjęciem decyzji o szczepieniu (np. w programach szczepień obowiązkowych).
Kontrola poziomu odporności u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym dzieci i młodzieży z ASD, PANS/PANDAS, które mogą wymagać szczególnej oceny stanu immunologicznego. Diagnostyka w przypadkach podejrzenia niedoboru odporności humoralnej. Monitorowanie odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu przeciwko odrze. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Materiał: Krew żylna – surowica.
Przygotowanie: nie wymaga głodówki; przed pobraniem krwi pacjent powinien unikać intensywnego wysiłku fizycznego i przyjmowania dużych dawek suplementów zawierających immunoglobuliny. Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych, odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, a analiza przeprowadzona najpóźniej w ciągu 48 h od pobrania.
Metoda Do oznaczania przeciwciał IgG przeciwko wirusowi odry najczęściej stosuje się testy immunoenzymatyczne (ELISA) lub chemiluminescencyjne (CLIA). Procedura obejmuje: Adsorpcję antygenu wirusa odry na powierzchni płytki lub nośnika. Dodanie surowicy pacjenta – przeciwciała IgG wiążą się z antygenem. Wykrycie kompleksu przy użyciu znakowanego wtórnego przeciwciała (np. przeciw‑ludzkiej IgG sprzężonego enzymem lub luminoforem).
Odczyt sygnału optycznego lub luminescencyjnego i przeliczenie na jednostki międzynarodowe (IU/mL) według kalibracji. Interpretacja wyników Wynik dodatni (≥ 200 IU/mL lub wg normy laboratorium) – wskazuje na obecność ochronnych przeciwciał IgG; pacjent uznawany jest za immunizowany. Wynik ujemny ( – brak wystarczającej ochrony; zaleca się szczepienie lub powtórzenie szczepienia po odpowiednim odstępie.
150‑199 IU/mL) – wymaga indywidualnej oceny, uwzględniając historię szczepień, czas od ostatniej dawki oraz ewentualne czynniki obniżające odpowiedź immunologiczną. Wartość podwyższona po niedawnym szczepieniu (w ciągu 2‑4 tygodni) może odzwierciedlać odpowiedź wczesną i nie musi oznaczać pełnej trwałej odporności. Uwagi szczególne U osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym z ASD, warto rozważyć dodatkowe badania immunologiczne (np.