Cel badania Określenie dokładnego stężenia propafenonu w surowicy krwi w celu optymalizacji leczenia antyarytmicznego, oceny przyjmowania leku, wykrycia przedawkowania oraz identyfikacji interakcji lekowych, które mogą wpływać na skuteczność lub bezpieczeństwo terapii. Wskazania kliniczne Monitorowanie terapeutyczne u pacjentów przyjmujących propafenon w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków) – ICD‑10 I48, I49.9.
Ocena przyjmowania leku oraz wykluczenie nieprzestrzegania zaleceń dawkowania. Rozpoznanie i kontrola przedawkowania propafenonu. Ocena wpływu współistniejących chorób wątroby, nerek lub zaburzeń metabolicznych na poziom leku. Badanie w sytuacjach zwiększonego ryzyka interakcji lekowych (np. jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP2D6).
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS) – u pacjentów z współistniejącymi zaburzeniami rytmu serca, które wymagają leczenia propafenonem, monitorowanie poziomu leku jest istotne dla zapewnienia stabilności neurologicznej. Materiał biologiczny Krew żylna pobrana do probówki bez antykoagulantu, następnie po pełnym skrzepnięciu (ok. 30 min) odwirowana w celu uzyskania surowicy.
Surowica jest czynnikiem niestabilnym – wymaga ochrony przed światłem i szybkie zamrożenie przy –20 °C lub niżej. Przygotowanie pacjenta Badanie można wykonać w dowolnym momencie dnia; nie jest wymagana post na noc. W przypadku jednoczesnego podawania leków wpływających na metabolizm propafenonu (np. inhibitory CYP2D6) należy o tym poinformować laboratorium.
Unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia dużych ilości tłuszczu w ciągu 24 h przed pobraniem, co może wpływać na dystrybucję leku. Metoda Stężenie propafenonu wyznaczane jest najczęściej metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) z detekcją UV lub, w nowoczesnych laboratoriach, metodą LC‑MS/MS, co zapewnia wysoką czułość (dolna granica wykrywalności ≈0,02 µg/mL) i precyzję.
Interpretacja wyników Zakres terapeutyczny: 0,2 – 1,0 µg/mL (lub 0,5 – 2,0 µg/mL w zależności od protokołu klinicznego). Wynik w tym przedziale wskazuje na prawidłowe nasycenie lekiem. Stężenie poniżej zakresu: może sugerować nieprzestrzeganie zaleceń dawkowania, zwiększoną przemianę leku (np. indukcja CYP2D6) lub niewystarczającą absorpcję.