Cel badania Pronatal 1G ma na celu wykrycie fragmentów DNA pięciu istotnych patogenów: Chlamydia trachomatis, Ureaplasma spp., Mycoplasma genitalium, Mycoplasma hominis oraz wirusów herpes simplex typu I i II (HSV‑I/II). Test oparty jest na technice reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) w czasie rzeczywistym, co pozwala na bardzo czułe i specyficzne potwierdzenie infekcji.
Wskazania kliniczne Objawy sugerujące infekcje narządów płciowych, takie jak nieprawidłowe upławy, dyskomfort podczas stosunku, ból przy oddawaniu moczu lub podrażnienie szyjki macicy. Problemy z płodnością, niepowodzenia w zajściu w ciążę lub nawracające poronienia, które mogą być spowodowane nieleczonymi zakażeniami bakteryjnymi lub wirusowymi. Nawracające lub przewlekłe infekcje dróg moczowo‑genitalnych, w tym zapalenie cewki moczowej i zapalenie pochwy.
Obserwowane objawy neuropsychiatryczne (np. nasilenie objawów ASD, PANS/PANDAS) u osób z autyzmem, które mogą być powiązane z infekcjami Mycoplasma lub HSV. Kontrola skuteczności terapii antybiotykowej lub przeciwwirusowej po zakończeniu leczenia. Materiał biologiczny Wymaz z szyjki macicy, pochwy lub cewki moczowej (kobiety). Wymaz z cewki moczowej lub pierwszego oddania moczu (mężczyźni). Próbka moczu porannego, szczególnie w podejrzeniu zakażenia Ureaplasma lub Mycoplasma.
Metoda Próbka poddawana jest izolacji DNA, po czym następuje amplifikacja specyficznych regionów genetycznych przy użyciu zestawu primerów dedykowanych każdemu patogenowi. Real‑time PCR umożliwia jednoczesne wykrycie i ilościową ocenę obecności materiału genetycznego, co zwiększa czułość (do 10‑2 – 10‑3 IU/ml) i eliminuje ryzyko fałszywych wyników krzyżowych.
Przygotowanie pacjenta Unikanie przyjmowania antybiotyków, leków przeciwwirusowych lub środków antyseptycznych przez minimum 48 h przed pobraniem próbki, o ile nie jest to medycznie konieczne. W przypadku pobierania moczu – oddanie pierwszego moczu porannego po 2‑godzinowej retencji pęcherza.
Przed wymazem: powstrzymanie się od stosunku seksualnego, stosowania produktów higienicznych wewnątrzpochwowych, douchingu lub wprowadzania jakichkolwiek substancji do cewki moczowej na co najmniej 24 h. Wskazane jest, aby pacjent nie mył okolic intymnych przed pobraniem wymazu, aby nie usunąć potencjalnego materiału bakteryjnego.