Cel badania Oznaczenie stężenia prokalcytoniny (PCT) w surowicy krwi pozwala na wykrycie aktywnej odpowiedzi zapalnej wywołanej infekcją bakteryjną oraz na ocenę jej nasilenia. Test jest szczególnie przydatny w rozpoznawaniu sepsy, monitorowaniu przebiegu leczenia antybiotykowego i odróżnianiu zakażeń bakteryjnych od wirusowych.
Wskazania kliniczne Potwierdzenie i klasyfikacja bakteryjnej sepsy lub bakteriemii u pacjentów w każdym wieku, w tym noworodków i dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD), u których infekcje mogą przebiegać atypowo. Ocena ryzyka wstrząsu septycznego oraz decyzja o intensyfikacji terapii. Rozróżnienie infekcji bakteryjnej od wirusowej w sytuacjach niejednoznacznych wyników morfologii krwi i CRP.
Diagnostyka bakteryjnego zapalenia opon mózgowo‑rdzeniowych oraz różnicowanie przy zapaleniu płuc. Wykrywanie zakażenia układu moczowego, w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek, zwłaszcza u małych pacjentów. Monitorowanie odpowiedzi na antybiotykoterapię po operacjach, urazach, oparzeniach oraz w przebiegu niewydolności wielonarządowej. Wsparcie w podejmowaniu decyzji o rozpoczęciu lub odstawieniu antybiotyków w przypadkach niepewnej etiologii klinicznej.
Ocena przebiegu infekcji u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, gdzie klasyczne objawy mogą być stłumione. Metoda Stężenie PCT oznacza się metodami immunochemicznymi, najczęściej immunoenzymatycznym (ELISA) lub immunoluminometrycznym. Materiałem biologicznym jest krew żylna pobrana w warunkach aseptycznych.
Próbka powinna być oddzielona od krwinek i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C; analiza powinna zostać wykonana najpóźniej w ciągu 24 h od pobrania, zgodnie z wytycznymi producenta. Przygotowanie pacjenta Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania. W sytuacji podejrzenia sepsy zaleca się pobranie próbki przed podaniem antybiotyków, aby wynik nie był fałszywie obniżony. Interpretacja wyników Wynik podaje się w ng/ml**.
Charakterystyka wartości: < 0,05 ng/ml – bardzo małe prawdopodobieństwo ciężkiej infekcji bakteryjnej. 0,05‑0,5 ng/ml – niska szansa na sepsę; wynik może odpowiadać infekcji wirusowej lub niewielkiemu stanowi zapalnemu. 0,5‑2 ng/ml – umiarkowane ryzyko zakażenia bakteryjnego; wymaga korelacji z objawami klinicznymi i ewentualnie dalszych badań.