Cel badania Rozszerzony profil myositis ma na celu wykrycie w surowicy krwi żylnej autoantygenów specyficznych dla idiopatycznych zapalnych miopatii (IIM), takich jak miastenia, zapalenie wielomięśniowe, dermatomialgia oraz zespoły mieszane (np. Dzięki identyfikacji konkretnych przeciwciał możliwe jest: potwierdzenie rozpoznania choroby autoimmunologicznej mięśni, rozróżnienie podtypów myositis (np.
anty‑Jo‑1, anty‑Mi‑2, anty‑SRP, anty‑MDA5, anty‑TIF1γ, anty‑NXP2, anty‑SAE, anty‑HMGCR), oszacowanie ryzyka powikłań, takich jak zwłóknienie płuc czy nowotwory, monitorowanie odpowiedzi na terapię immunosupresyjną.
Wskazania kliniczne Badanie jest zalecane w sytuacjach, gdy podejrzewa się zapalne choroby mięśni lub gdy istnieją objawy sugerujące ich obecność, w tym: postępująca słabość mięśniowa, zwłaszcza proksymalna, podwyższony poziom kinazy kreatynowej (CK) lub innych enzymów mięśniowych, rumieniaki skórne charakterystyczne dla dermatomialgii (np.
plamki Gottrona, objaw heliotropowy), objawy układu oddechowego – zwłaszcza zwłóknienie płuc, artralgia, zapalenie stawów lub objawy ogólnoustrojowe, zespół PANS/PANDAS, zaburzenia neurorozwojowe (w tym ASD), które mogą współistnieć z autoimmunologicznymi procesami mięśniowymi. Materiał biologiczny Do badania pobiera się krew żylna i wykorzystuje surowicę po odwirowaniu.
Próbka powinna być wolna od hemolizy oraz przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, a analiza powinna zostać wykonana najpóźniej w ciągu 7 dni od pobrania. Przygotowanie pacjenta Przygotowanie nie wymaga głodówki. Pacjent powinien unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania wysokich dawek suplementów witaminowych lub mineralnych w dniu pobrania, gdyż mogą one wpływać na wyniki enzymatyczne, ale nie na wykrywanie autoantygenów.
Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub testem linii immunologicznych (line immunoassay).