Cel badania Analiza profilu cytokin TH1/TH2/TH17 ma na celu określenie poziomu wybranych cytokin w osoczu, które odgrywają kluczową rolę w modulacji odpowiedzi immunologicznej. Badanie pozwala ocenić, czy układ odpornościowy funkcjonuje w równowadze między reakcjami typu komórkowego (TH1), humoralnym (TH2) oraz zapaleniem zależnym od komórek TH17. Wskazania kliniczne Rozpoznanie i monitorowanie chorób autoimmunologicznych (np. choroba Hashimoto, toczeń, stwardnienie rozsiane).
Ocena alergiczności i astmy – podwyższony profil TH2. Infekcje przewlekłe oraz stany zapalne wymagające oceny aktywacji TH1 i TH17. Diagnostyka i kontrola terapii immunomodulującej u pacjentów z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdzie zaburzenia immunologiczne mogą wpływać na przebieg neurologiczny. Badanie przy podejrzeniu dysbiozy mikrobiomu jelitowego i jej wpływu na układ odpornościowy.
Materiał Do badania wykorzystuje się osocze pobrane z krwi pełnej antykoagulantem EDTA (2‑3 ml). Próbka powinna być odwirowana w ciągu 30 min od pobrania i zamrożona w temperaturze –80 °C do momentu analizy. Metoda Stężenia cytokin określa się metodą multiplex immunoassay (technologia Luminex) lub zestawem ELISA, przy użyciu walidowanych przeciwciał monoklonalnych.
Analizowane cytokiny obejmują: TH1: interferon‑gamma (IFN‑γ), interleukina‑2 (IL‑2), czynnik martwicy nowotworów‑α (TNF‑α). TH2: interleukina‑4 (IL‑4), interleukina‑5 (IL‑5), interleukina‑13 (IL‑13). TH17: interleukina‑17A (IL‑17A), interleukina‑22 (IL‑22), interleukina‑23 (IL‑23). Wyniki wyrażane są w pg/ml i porównywane z wartościami referencyjnymi dostarczonymi przez producenta.
Interpretacja wyników Interpretacja polega na ocenie stosunku i absolutnych poziomów poszczególnych grup cytokin: Dominacja TH1 (wysokie IFN‑γ, IL‑2, TNF‑α) sugeruje aktywację odpowiedzi komórkowej, typową dla chorób wirusowych i niektórych autoimmunologicznych. Dominacja TH2 (elevated IL‑4, IL‑5, IL‑13) wskazuje na skłonność do reakcji alergicznych i astmy.
Podwyższony poziom TH17 (IL‑17A, IL‑22, IL‑23) jest związany z przewlekłymi stanami zapalnymi, chorobami autoimmunologicznymi oraz niektórymi zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD i PANS/PANDAS. Nierównowaga pomiędzy tymi grupami może wymagać dalszych badań lub modyfikacji terapii immunomodulującej. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta, ale zaleca się: Unikanie leków przeciwzapalnych (np.