Cel badania Badanie ma na celu określenie stężenia wybranych cytokin charakterystycznych dla odpowiedzi immunologicznej typu Th1, Th2 oraz Th17 w osoczu pobranym z krwi żylnej pełnej (heparyna). Dzięki temu można ocenić, czy w organizmie dominuje reakcja pro‑zapalna (Th1, Th17) czy przeciwzapalna/humoralna (Th2) oraz wykryć ewentualne zaburzenia równowagi immunologicznej, które mogą mieć związek z neurozapalnym podłożem zaburzeń neurorozwojowych.
Wskazania kliniczne Ocena stanu zapalnego w chorobach autoimmunologicznych i zapalnych (np. reumatoidalne zapalenie stawów, choroby zapalne jelit). Monitorowanie reakcji immunologicznej po infekcjach, szczepieniach lub terapii immunomodulującej. Badanie mechanizmów neurozapalnych u pacjentów z autyzmem (ASD), zaburzeniami PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi.
Wsparcie diagnostyczne przy podejrzeniu dysregulacji układu odpornościowego, takiej jak nadmierna aktywacja Th1/Th17 lub dominacja Th2. Ocena skuteczności interwencji terapeutycznych wpływających na układ immunologiczny (np. probiotyki, terapie immunomodulujące). Metoda Do oznaczenia cytokinin wykorzystuje się technikę multiplex immunoenzymatyczną (np. Luminex®) lub ELISA wielokrotne.
Próbka krwi żylnej pobierana jest do probówki z heparyną, następnie w ciągu 30‑60 min od pobrania przeprowadza się wirowanie (1500 g, 10 min, 4 °C) w celu uzyskania osocza. Osocze jest natychmiast zamrażane w temperaturze –80 °C do czasu analizy. Analiza obejmuje następujące cytokiny: Th1: interferon‑γ (IFN‑γ), interleukina‑2 (IL‑2), czynnik martwicy nowotworów‑α (TNF‑α). Th2: interleukina‑4 (IL‑4), interleukina‑5 (IL‑5), interleukina‑13 (IL‑13).
Th17: interleukina‑17A (IL‑17A), interleukina‑17F (IL‑17F), interleukina‑22 (IL‑22), interleukina‑23 (IL‑23). Interpretacja wyników Wyniki podaje się w pg/ml. Interpretacja wymaga porównania z wartościami referencyjnymi ustalonymi dla danej metody oraz uwzględnienia kontekstu klinicznego pacjenta. Podwyższone poziomy cytokinin Th1 (IFN‑γ, IL‑2, TNF‑α) sugerują dominację odpowiedzi komórkowej i mogą wskazywać na procesy autoimmunologiczne lub przewlekłe zakażenia.
Wzrost cytokinin Th2 (IL‑4, IL‑5, IL‑13) wskazuje na reakcję humoralną, typową dla alergii i niektórych chorób autoimmunologicznych. Podwyższone cytokiny Th17 (IL‑17A/F, IL‑22, IL‑23) są charakterystyczne dla stanów zapalnych o podłożu autoimmunologicznym oraz dla neurozapalnych procesów obserwowanych m.in. Obniżone wartości mogą wynikać z immunosupresji, leczenia immunosupresyjnego lub niewystarczającej aktywacji układu odpornościowego.