Cel badania Test PerOx służy do określenia stężenia produktów peroksydacji lipidów w surowicy krwi. Pomiar ten odzwierciedla intensywność stresu oksydacyjnego, czyli nadmierną produkcję reaktywnych form tlenu, które uszkadzają błony komórkowe i inne struktury biologiczne. Wskazania kliniczne Ocena poziomu stresu oksydacyjnego u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), PANS/PANDAS.
Monitorowanie przebiegu chorób autoimmunologicznych, metabolicznych i neurodegeneracyjnych. Wsparcie w diagnostyce stanów zapalnych, chorób sercowo-naczyniowych oraz zaburzeń metabolicznych, które wiążą się z podwyższonymi produktami peroksydacji lipidów. Kontrola efektywności terapii antyoksydacyjnych i suplementacji. Materiał biologiczny Do badania wymagana jest krew żylna pobrana do specjalnej probówki biochemicznej bez dodatków antykoagulacyjnych.
Po pobraniu próbkę należy oddzielić surowicę i przechowywać w temperaturze 2‑8 °C. Transport materiału możliwy jest maksymalnie 5 dni od pobrania. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą spektrofotometryczną lub fluorometryczną, w zależności od wybranej platformy laboratoryjnej. Najczęściej wykorzystuje się testy TBARS (thiobarbituric acid reactive substances) lub pomiar malondialdehydy (MDA) jako wskaźnika peroksydacji lipidów.
Procedura obejmuje: Dodanie reagentów reagujących z produktami peroksydacji lipidów. Incubację w określonych warunkach temperatury i czasu. Odczyt absorbancji (lub emisji fluorescencji) przy wybranej długości fali. Obliczenie stężenia PerOx w µmol/L na podstawie krzywej kalibracyjnej. Interpretacja wyników Wartości prawidłowe – zazwyczaj Podwyższone poziomy wskazują na zwiększoną peroksydację lipidów i mogą być związane z: zaburzeniami neurorozwjowymi (np.
podwyższony stres oksydacyjny w ASD), przewlekłymi stanami zapalnymi, chorobami metabolicznymi (np. cukrzyca, otyłość), uszkodzeniami wywołanymi toksynami lub promieniowaniem. Obniżone wartości są rzadko spotykane i mogą wynikać z nieprawidłowego pobrania próbki lub błędów laboratoryjnych. Przygotowanie pacjenta Pacjent nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego ani farmakologicznego.
Zaleca się jednak unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia dużych ilości tłuszczów i alkoholu w dniu pobrania, gdyż mogą one tymczasowo podnieść poziom produktów peroksydacji lipidów. ICD‑10 – kody związane z badaniem R79.8 – Inne nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, nieokreślone. F84.0 – Zaburzenia autystyczne (ASD) – w kontekście oceny stresu oksydacyjnego.