Cel badania Pomiar koncentracji potasu (K⁺) w moczu ma na celu ocenę wydalania tego kluczowego elektrolitu przez nerki oraz określenie równowagi wodno‑elektrolitowej organizmu. Wynik pomaga zidentyfikować zaburzenia gospodarki potasowej, które mogą wpływać na przewodnictwo nerwowe, kurczliwość mięśniową oraz funkcjonowanie mięśnia sercowego, a także na przebieg zaburzeń neurorozwojowych, takich jak ASD czy inne choroby neuro‑immunologiczne.
Wskazania kliniczne Monitorowanie terapii diuretycznej, leków moczopędnych i suplementacji potasu. Diagnostyka przy podejrzeniu hipokaliemii lub hiperkaliemii. Ocena funkcji nerek w chorobach przewlekłych, zespołach nerkowo‑wątrobowych oraz przy zaburzeniach hormonalnych (np. Badanie przy podejrzeniu zaburzeń metabolicznych wpływających na układ nerwowy, w tym w kontekście zaburzeń neurorozwojowych. Ocena ryzyka zaburzeń rytmu serca u pacjentów z objawami sercowo‑naczyniowymi.
Metoda Analiza potasu w moczu przeprowadzana jest metodą jonoselektywnej elektrodowej (ISE) lub spektrometrią masową po odpowiedniej przygotowaniu próbki. Próbka moczu może być pobrana jako jednorazowy wycinek (np. poranny) lub jako 24‑godzinny zbiór, w zależności od zaleceń lekarza. Materiał biologiczny Mocz – najczęściej świeży, nieprzechowywany dłużej niż 2 h w temperaturze pokojowej.
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem próbki zaleca się: Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia dużych ilości potasu (banany, pomidory, ziemniaki, soki owocowe) przez 24 h. Nie przyjmowanie leków moczopędnych, suplementów potasu oraz leków wpływających na wydalanie elektrolitów (np. ACE‑inhatory, ARB) bez konsultacji z lekarzem.
W przypadku 24‑godzinnego zbioru – dokładne przestrzeganie instrukcji dotyczących całkowitego zbierania moczu, zaczynając od pierwszego wytrysku po opróżnieniu pęcherza i kończąc na ostatnim wytrysku po 24 h. Interpretacja wyników Norma stężenia potasu w moczu (wyrażana jako mmol/24 h lub mmol/L w próbce jednorazowej) może się różnić w zależności od laboratorium, jednak typowe wartości to: 24‑godzinny zbiór: 25‑125 mmol/24 h.
Pojedynczy wycinek: 20‑50 mmol/L (przy odpowiednim stężeniu kreatyniny). Wyniki powyżej normy mogą wskazywać na: Uszkodzenie kanalików nerkowych (np. nefropatia toksyczna, zespół nerczycowy). Stosowanie leków zwiększających wydalanie potasu. Zwiększoną podaż potasu w diecie. Wyniki poniżej normy mogą sugerować: Hipokaliemię spowodowaną nadmierną utratą potasu (np. biegunka, wymioty, podwyższona aktywność aldosteronu). Stosowanie leków obniżających poziom potasu (np.