Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i precyzyjną identyfikację drobnoustrojów (bakterii, grzybów, drożdży) obecnych w wymazie z gardła oraz określenie ich wrażliwości na dostępne leki przeciwbakteryjne (antybiogram). Dzięki temu lekarz może wybrać najskuteczniejszą terapię, minimalizując ryzyko oporności i powikłań. Wskazania kliniczne Ostre zapalenie gardła, podejrzenie anginy paciorkowcowej lub innych bakteryjnych infekcji górnych dróg oddechowych.
Przewlekłe lub nawracające objawy ze strony gardła, które nie ustępują po standardowym leczeniu. Obserwacja ropnej wydzieliny, gorączki, bólu gardła lub powiększonych węzłów chłonnych. Ocena zakażeń w populacji osób z ASD oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których trudności w komunikacji mogą opóźniać rozpoznanie infekcji. Monitorowanie skuteczności podanej terapii antybiotykowej oraz kontrola ewentualnych nawrotów.
Materiał biologiczny i pobranie próbki Do badania wykorzystuje się wymaz z gardła. Próbka powinna być pobrana przy użyciu sterylnego wymazu (np. wacika nasączonego roztworem soli fizjologicznej lub pojemnikiem transportowym Amies) z tylnej części gardła i podniebienia miękkiego, unikając kontaktu z językiem i wargami. Po pobraniu wymaz należy niezwłocznie umieścić w pojemniku transportowym i dostarczyć do laboratorium w ciągu 2–4 godzin, aby zapewnić żywotność mikroorganizmów.
Przygotowanie pacjenta Nie stosować płynów do płukania gardła (np. płukanek antybakteryjnych) ani pastylek do ssania na co najmniej 30 min przed pobraniem wymazu. W przypadku przyjmowania antybiotyków poinformować lekarza – może być konieczne odstawienie leku na 48 h przed badaniem, jeśli to możliwe. Nie wymaga się głodówki ani specjalnych ograniczeń dietetycznych.
Metoda Po przyjęciu próbki w laboratorium przeprowadza się: Hodowlę na wybranych podłożach agarowych w warunkach aerobowych i, w razie potrzeby, anaerobowych (np. agar krwi, agar MacConkey, agar Sabouraud). Identyfikację izolowanych mikroorganizmów metodami biochemicznymi, spektrometrią MALDI‑TOF MS oraz, w wybranych przypadkach, techniką PCR.
Testy wrażliwości na antybiotyki (antybiogram) przy użyciu metody dyfuzyjnej dysków Kirby‑Bauer oraz określenie minimalnego stężenia hamującego (MIC) metodą podwójnej dyfuzji. Interpretacja wyników Raport laboratoryjny zawiera: Wymienione gatunki drobnoustrojów wyizolowane z wymazu (np. Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, drożdże Candida spp.).