Cel badania Badanie ma na celu wyizolowanie i dokładną identyfikację mikroorganizmów (głównie bakterii, ale także grzybów i pierwotniaków) obecnych w materiale pobranym z powierzchni oka. Uzyskane wyniki pozwalają ustalić przyczynę bakteryjnego lub mieszanej infekcji spojówek, powiek, brzegów rogówki oraz innych struktur powierzchniowych gałki ocznej, a tym samym dobrać najskuteczniejszą terapię.
Wskazania kliniczne Ostre lub nawracające zapalenie spojówek z wydzieliną ropną, ropno‑śluzową lub żółtą. Przewlekłe zapalenie powiek (blepharitis) lub brzegów rogówki, które nie reaguje na standardowe leczenie miejscowe. Infekcje okołoporodowe u noworodków, m.in. zapalenie spojówek wywołane Neisseria gonorrhoeae lub Chlamydia trachomatis. Zapalenia po urazach mechanicznych, operacjach okulistycznych lub w wyniku noszenia soczewek kontaktowych.
po przeszczepie szpiku, chemioterapii) zwiększające ryzyko zakażeń oportunistycznych. Pacjenci z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym z autyzmem (ASD), u których częste ocieranie oczu może prowadzić do wtórnych infekcji bakteryjnych. Materiał i sposób pobrania Materiałem jest wymaz z worka spojówkowego. Pobranie powinno odbywać się z każdego oka przy użyciu osobnych wymazówek, aby uniknąć krzyżowego zanieczyszczenia.
Wymaz pobiera się przed podaniem leków miejscowych (antybiotyków, kortykosteroidów) oraz przed myciem oka. Nie dopuszcza się użycia makijażu, kropli nawilżających, żeli czy innych substancji na powierzchni oka przed pobraniem. Po pobraniu wymaz umieszcza się w pojemniku z transportowym podłożem (np. Amies) i niezwłocznie dostarcza do laboratorium, najlepiej w ciągu 2 h od pobrania.
Przygotowanie pacjenta Pacjent powinien zgłosić się na pobranie bez stosowania kropli do oczu przez co najmniej 30 min. W przypadku noszenia soczewek kontaktowych należy je zdjąć i odczekać co najmniej 2 h przed wymazem. Metoda laboratoryjna W laboratorium wymaz jest równomiernie rozprowadzany na różnych podłożach agarowych, m.in.: Agar krwawy – do wykrywania bakterii ogólnych i hemolizujących. Agar z cynamonem – zwiększa selektywność dla Haemophilus influenzae.
Agar z suplementem CO₂ – dedykowany dla wymagających patogenów, takich jak Neisseria spp.. Próbki inkubuje się w temperaturze 35‑37 °C przez 24‑48 h. W razie podejrzenia patogenów wymagających specjalnych warunków (np. Neisseria) przedłuża się inkubację do 72 h w atmosferze 5 % CO₂. Po wyhodowaniu kolonii przeprowadza się: Testy morfologiczne i biochemiczne (np.