Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w materiale klinicznym bakterii z rodzaju Enterococcus, które nabyły oporność na antybiotyk wankomycynę (VRE – Vancomycin‑Resistant Enterococci). Potwierdzenie obecności VRE pozwala określić, czy pacjent jest zakażony czy jedynie nosicielem, co jest niezbędne do wyboru skutecznej terapii oraz wdrożenia środków zapobiegawczych w placówkach opieki zdrowotnej.
Wskazania kliniczne Objawy infekcji układu moczowego: dysuria, częste oddawanie moczu, ból w okolicy lędźwiowej. Zaburzenia przewodu pokarmowego: wymioty, biegunka, ból brzucha, wzdęcia. Podejrzenie zapalenia wsierdzia: gorączka, potliwość, bóle w klatce piersiowej, szmery sercowe. Infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym rany pooperacyjne, owrzodzenia, ropnie. Objawy sepsy: wysoka temperatura, dreszcze, tachykardia, hipotensja, zaburzenia świadomości.
Pacjenci z podwyższonym ryzykiem: długotrwała hospitalizacja, pobyt na oddziałach intensywnej terapii, onkologicznych, po rozległych zabiegach chirurgicznych, z cewnikami, drenami, implantami, a także osoby immunosupresyjne, w tym niektóre osoby z ASD wymagające intensywnej opieki medycznej. Dodatkowe sytuacje zwiększające ryzyko VRE: przeszczepy szpiku kostnego, chemioterapia, długotrwałe podawanie antybiotyków z grupy glikopeptydów.
Materiał badania Wymaz z odbytu – przesiewowe wykrywanie nosicielstwa VRE. Wymaz z rany, owrzodzenia lub innego miejsca podejrzanego o zakażenie. Posiewy z płynów ustrojowych: krew (posiew krwi), mocz, płyn surowiczy, płyn otrzewnowy. Stolica (próbka kału) – w przypadkach podejrzenia zakażenia przewodu pokarmowego.
Przygotowanie pacjenta Przy pobieraniu wymazu z odbytu pacjent powinien unikać środków przeczyszczających oraz doustnych antybiotyków w ciągu 24‑48 h przed badaniem, o ile lekarz nie zaleci inaczej. W przypadku wymazu z rany należy najpierw usunąć widoczne strzępy ropy i dokładnie oczyścić miejsce sterylnym roztworem, a następnie pobrać próbkę przy użyciu jałowego wymazówki.
Pobieranie krwi odbywa się według standardowego protokołu aseptycznego, z zastosowaniem zestawu do poboru krwi i odpowiednich pojemników. Metoda Otrzymana próbka jest inkubowana na pożywkach selektywnych zawierających wankomycynę, które hamują wzrost wrażliwych szczepów i umożliwiają rozwój jedynie opornych enterokoków. Po wyhodowaniu kolonii przeprowadza się: Identyfikację gatunkową przy użyciu systemów automatycznych (np.