Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i dokładną identyfikację mikroorganizmów (bakterii, grzybów) obecnych w ropni oraz określenie ich podatności na dostępne antybiotyki (antybiogram). Uzyskane wyniki pozwalają lekarzowi wybrać najbardziej skuteczną i bezpieczną terapię, minimalizując ryzyko oporności.
Wskazania kliniczne roponie skórne, podskórne oraz głęboko położone, w tym ropnica jamy brzusznej, zatok, płuc; przewlekłe lub nawracające zakażenia, w których dotychczasowa terapia antybiotykowa nie przyniosła oczekiwanej poprawy; zakażenia pooperacyjne, szczególnie podejrzenie szczepów wieloopornych; zwiększone ryzyko infekcji u osób z ASD, PANS/PANDAS lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, które mogą nasilać objawy neurologiczne; każda sytuacja wymagająca precyzyjnej informacji o czynniku etiologicznym infekcji w celu optymalizacji leczenia.
Materiał i przygotowanie pacjenta Kod ICD: MTROPA Materiał: treść ropna pobrana do sterylnego pojemnika lub wymaz na podłoże transportowe. Próbka powinna zostać przekazana do laboratorium w ciągu 2‑4 godzin od pobrania, aby zapewnić żywotność drobnoustrojów.
Przygotowanie pacjenta: przed pobraniem należy dokładnie oczyścić i zdezynfekować obszar ropnia; jeżeli to możliwe, unikać podawania antybiotyków w ciągu 24‑48 h przed pobraniem, chyba że stan kliniczny wymaga natychmiastowego leczenia; próbkę pobiera się w warunkach aseptycznych, używając jednorazowych rękawic i sterylnych przyrządów.
Metoda Po przyjęciu próbki w laboratorium wykonuje się następujące kroki: rozcieńczenie i zasianie próbki na różnych podłożach hodowlanych, takich jak agar krwi, agar MacConkey oraz podłoże Sabouraud dla grzybów; inkubacja w optymalnych warunkach (35‑37 °C, odpowiednia atmosfera – aerobowa, anaerobowa lub mikroaerofilna w zależności od podejrzanego patogenu); ocena wzrostu kolonii pod kątem morfologii, barwy, zapachu oraz ewentualnej hemolizy; identyfikacja organizmów przy użyciu testów biochemicznych, spektrometrii mas MALDI‑TOF MS lub sekwencjonowania 16S rRNA (dla bakterii) oraz ITS (dla grzybów); przeprowadzenie testu wrażliwości (antybiogram) metodą dyfuzji w dysku, mikrodilucji lub automatycznych systemów (np.
Interpretacja wyników Raport laboratoryjny zawiera: identyfikację gatunku mikroorganizmu (np. Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Candida albicans); liczbę wyselekcjonowanych kolonii wyrażoną w CFU/ml, co pomaga ocenić znaczenie kliniczne izolatu; wyniki antybiogramu – listę antybiotyków z oznaczeniem wrażliwości (S – wrażliwy, I – pośrednio wrażliwy, R – oporny) oraz ewentualne rekomendacje dotyczące dawkowania.