Cel badania Badanie ma na celu wykrycie, izolację oraz wstępną identyfikację drobnoustrojów beztlenowych obecnych w płynach pobranych z różnych jam ciała. Dzięki zastosowaniu zautomatyzowanego systemu monitorującego wzrost mikroorganizmów (np. BACTEC, BacT/ALERT) możliwe jest szybkie ustalenie, czy w próbce występują patogeny anaerobowe, co pozwala na wdrożenie adekwatnej terapii antybakteryjnej.
Wskazania kliniczne Ustalenie przyczyny podejrzenia zakażenia beztlenowego w płynach: otrzewnowym, opłucnowym, perikardialnym, stawowym, mózgowo‑rdzeniowym, ropnym lub wydzielinie z ran chirurgicznych. Infekcje pooperacyjne, zwłaszcza po zabiegach w obrębie jam ciała, gdzie ryzyko zakażenia anaerobowego jest podwyższone. Gorączka lub stan podgorączkowy nieodpowiadający na antybiotyki skierowane przeciwko bakteriom tlenowym.
Pacjenci z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS) oraz z immunosupresją, u których obserwuje się nawracające lub przewlekłe infekcje. Urazy głębokie, owrzodzenia, ropnie oraz inne sytuacje zwiększające ryzyko wtórnego zakażenia beztlenowego. Materiał biologiczny Płyny z jam ciała: otrzewnowy, opłucnowy, perikardialny, stawowy, mózgowo‑rdzeniowy, ropny, wydzielina z ran chirurgicznych. Objętość próbki: 1‑5 ml, zależna od dostępności i rodzaju płynu.
W przypadku bardzo małych objętości (np. Przygotowanie pacjenta i pobranie próbki Pobranie musi odbywać się w warunkach sterylnych przy użyciu jednorazowych zestawów przeznaczonych do badań mikrobiologicznych. Po pobraniu próbki natychmiast należy umieścić ją w pojemniku zapewniającym atmosferę beztlenową (np. pojemnik z gazem azotowym lub system transportowy anaerobowy typu Anaerobic Transport System).
Unikać kontaktu płynu z powietrzem – w razie konieczności używać strzykawki z zamknięciem Luer‑Lock i niezwłocznie przelać do pojemnika. Transport do laboratorium powinien nastąpić w ciągu maksymalnie 2 godzin od pobrania. Przy dłuższym czasie przechowywania dopuszcza się użycie pojemnika z medium konserwującym (np. Amies) utrzymującego warunki beztlenowe.
W przypadku pacjentów niezdolnych do samodzielnego oddania próbki, pobranie może być wykonane pod kontrolą lekarza lub wykwalifikowanego personelu medycznego. Metoda Automatyczny posiew beztlenowy polega na wprowadzeniu próbki do systemu monitorującego, który utrzymuje stałą, kontrolowaną atmosferę beztlenową oraz rejestruje zmiany ciśnienia, pH lub fluorescencji wskazujące na wzrost mikroorganizmów.