Cel badania Badanie ma na celu wykrycie, identyfikację oraz określenie wrażliwości na leki antybiotykowe drobnoustrojów (bakterii, grzybów, pierwotniaków, a w rzadkich przypadkach wirusów) pobranych z wymazu z gardła, który jest używany jako materiał zastępczy przy podejrzeniu zakażenia układu moczowo‑płciowego przenoszonego drogą płciową. Wskazania kliniczne objawy infekcji dróg moczowo‑płciowych (np.
pieczenie przy oddawaniu moczu, nieprawidłowy wyciek, ból podczas stosunku, krwawienie niezwiązane z cyklem miesiączkowym); brak poprawy po empirycznym leczeniu antybiotykami; nawracające lub nawracające zakażenia dróg moczowych, pochwy lub szyjki macicy; potrzeba potwierdzenia chorób przenoszonych drogą płciową, takich jak Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, Mycoplasma genitalium; podejrzenie nosicielstwa patogenów w obrębie gardła przy infekcjach faryngowych wywołanych drobnoustrojami przenoszonymi płciowo; u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (w tym ASD) częste infekcje mogą nasilać objawy behawioralne, dlatego szybka i dokładna diagnostyka jest szczególnie istotna.
Materiał biologiczny Do analizy wykorzystuje się wymaz pobrany z: standardowo – cewki moczowej (u mężczyzn), pochwy lub szyjki macicy (u kobiet); w sytuacjach klinicznych – z gardła, gdy istnieje podejrzenie zakażenia faryngowego drobnoustrojami przenoszonymi płciowo lub gdy pobranie próbki z narządów płciowych jest niemożliwe.
Przygotowanie pacjenta nie stosować żeli, maści ani innych preparatów na genitaliach (lub w gardle) co najmniej 30 min przed pobraniem wymazu; unikać oddawania moczu (w przypadku wymazu z cewki) przez co najmniej 2 godziny przed pobraniem próbki; przed pobraniem wymazu z gardła nie jeść ani nie pić (z wyjątkiem wody) przez co najmniej 30 min; personel powinien zachować higienę rąk i używać sterylnych rękawiczek oraz jednorazowych wacików do wymazu.
Metoda Po pobraniu wymazu próbka jest natychmiast umieszczana w pojemniku transportowym z podłożem wzbogacającym i przewożona do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C.
W laboratorium wykonuje się: zasiew na różnorodnych podłożach hodowlanych, w tym agar krwawnikowy, agar MacConkey, agar Sabouraud oraz podłoża chromogenne przeznaczone do szybkiego rozpoznania patogenów przenoszonych płciowo; inkubację w warunkach tlenowych i beztlenowych w temperaturze 35‑37 °C przez 24‑72 h, z ewentualnym przedłużeniem do 5 dni w przypadku powolnie rosnących mikroorganizmów; identyfikację wyhodowanych kolonii przy użyciu testów biochemicznych, systemów automatycznych (VITEK, BD Phoenix) oraz spektrometrii MALDI‑TOF MS; w razie potrzeby stosuje się techniki molekularne (PCR, LAMP) w celu szybkiego wykrycia specyficznych patogenów; określenie wrażliwości na antybiotyki metodą dyskową (Kirby‑Bauer), mikrodilucyjną (E‑test) lub metodą automatycznego pomiaru MIC, zgodnie z wytycznymi EUCAST/CLSI.