Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i oznaczenie drobnoustrojów bakteryjnych obecnych w wymazie pobranym z gardła oraz ustalenie ich profilu wrażliwości na leki przeciwbakteryjne (antybiogram). Uzyskane wyniki pomagają lekarzowi wybrać najskuteczniejszą terapię, ograniczając jednocześnie niepotrzebne stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania.
Wskazania kliniczne Utrzymujące się lub nawracające objawy infekcji górnych dróg oddechowych (ból gardła, chrypka, gorączka, katar, uczucie zatkanych zatok) nie ustępujące po standardowej opiece. Silne podejrzenie bakteryjnego podłoża infekcji, zwłaszcza w przebiegach ciężkich lub w sytuacji braku poprawy po leczeniu objawowym. Przewlekłe zapalenia migdałków, ropnie okołomigdałkowe, podejrzenie powikłań takich jak zapalenie ucha środkowego czy zapalenie płuc.
Monitorowanie skuteczności dotychczasowej antybiotykoterapii oraz wykrywanie oporności na leki. Przygotowanie do zabiegów chirurgicznych, rozpoczęcia terapii immunosupresyjnej lub w sytuacjach zwiększonego ryzyka infekcji (np. U osób z autyzmem (ASD) oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, które wykazują podwyższoną podatność na infekcje dróg oddechowych i mogą doświadczać nasilenia objawów neurobehawioralnych w trakcie zakażenia.
Materiał i pobranie Materiał biologiczny: wymaz z gardła (pobierany z powierzchni błony śluzowej gardła przy użyciu sterylnej wymazówki). Procedura pobrania: pacjent powinien powstrzymać się od jedzenia, picia (z wyjątkiem wody) oraz płukania jamy ustnej przez minimum 30 min przed pobraniem. Wymaz pobiera się, delikatnie przecierając tylną część gardła, unikając kontaktu z językiem i wargami.
Transport: próbka musi zostać dostarczona do laboratorium w ciągu 2 godzin, w temperaturze 2‑8 °C, aby zapewnić żywotność potencjalnych patogenów. Metoda Po przyjęciu do laboratorium wymaz jest rozprowadzany na wyselekcjonowane podłoża agarowe (np. agar krwawoczerwony, agar z czynnikami wzrostu Haemophilus). Następnie inkubuje się go w warunkach 35‑37 °C w atmosferze 5‑10 % CO₂ przez 24‑48 h.
Identyfikacja gatunkowa odbywa się przy użyciu: analizy morfologii kolonii (kształt, barwa, konsystencja), testów biochemicznych oraz automatycznych systemów identyfikacyjnych (MALDI‑TOF, VITEK, BD Phoenix), wykonania antybiogramu metodą dyfuzyjną (Kirby‑Bauer) lub metodą mikrodiluzyjną, zgodnie z wytycznymi EUCAST/CLSI. Interpretacja wyników Raport laboratoryjny zawiera: oznaczenie wyizolowanego patogenu (np.