Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy krwi przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko antygenom wirusa parwowirus B19 (parvowiroza). Obecność IgG świadczy o przebytej infekcji i zazwyczaj o długotrwałej odporności organizmu. Test pozwala także na ocenę statusu immunologicznego pacjentki w ciąży oraz wykluczenie aktualnego zakażenia w połączeniu z jednoczesnym oznaczeniem IgM.
Wskazania kliniczne Podejrzenie parwopowirozy – objawy takie jak rumień zakaźny, gorączka, bóle mięśniowo‑kostne, objawy grypopodobne. Ocena odporności przeciwko B19 u kobiet w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, gdzie zakażenie może prowadzić do powikłań płodowych (hydrops, anemia, poronienie). Diagnostyka przyczyn wysypki u dzieci i dorosłych, w tym w kontekście współistniejących chorób oraz zaburzeń neurorozwojowych.
Monitorowanie przebiegu choroby w połączeniu z oznaczeniem IgM w celu rozróżnienia zakażenia aktualnego od przeszłego. Badanie przesiewowe w grupach podwyższonego ryzyka (np. personel medyczny, osoby z osłabioną odpornością). Materiał biologiczny Jednorazowa próbka krwi pobrana z żyły – surowica lub osocze.
Próbkę należy pobrać do probówki bez antykoagulantu (surowica) lub z antykoagulantem (osocze) i odwirować nie później niż w ciągu 2 godzin od pobrania, aby zapewnić stabilność przeciwciał. Metoda Serologiczne testy immunoenzymatyczne (ELISA) lub chemiluminescencyjne (CLIA) wykrywające specyficzne przeciwciała IgG przeciwko rekombinowanym białkom wirusa B19.
Test opiera się na wiązaniu przeciwciał z antygenem zamocowanym na powierzchni płytki, a następnie na pomiarze sygnału (enzymatycznego lub luminescencyjnego), który jest proporcjonalny do stężenia przeciwciał w próbce. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań – badanie można wykonać niezależnie od posiłków. W sytuacji podejrzenia ostrego zakażenia zaleca się jednoczesne pobranie próbki do oznaczenia IgM, co umożliwia określenie fazy infekcji.
Interpretacja wyników IgG dodatnie, IgM ujemne – wskazuje na przeszłe zakażenie i prawdopodobnie trwałą odporność. IgG dodatnie, IgM dodatnie – może oznaczać niedawne lub trwające zakażenie (fazę przejściową), wymagającą dalszej obserwacji. IgG ujemne, IgM dodatnie – sugeruje wczesną fazę zakażenia, przed wytworzeniem klasy IgG. Oba przeciwciała ujemne – brak dowodów na przebyte lub aktualne zakażenie; przy wysokim ryzyku (np.