Cel badania Badanie określa ilość polipeptydowego antygenu tkankowego (TPA) – fragmentu cytokeratyn 8, 18 i 19 – w surowicy krwi. Antygen ten jest obecny w większości komórek nabłonkowych i uwalniany do krwiobiegu w wyniku ich destrukcji, co odzwierciedla tempo odnowy i proliferacji tkanek. Wskazania kliniczne Monitorowanie i ocena skuteczności leczenia nowotworowego, w tym nowotworów piersi, przewodu pokarmowego, jajnika, prostaty i pęcherza moczowego.
Diagnostyka i kontrola przebiegu zmian łagodnych w płucach, wątrobie oraz układzie moczowo‑płciowym. Wykrywanie i ocena stanów zapalnych w organach wymienionych wyżej (np. zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zapalenie pęcherza). Ocena podwyższonego poziomu w ciąży – TPA naturalnie wzrasta w czasie ciąży.
Uzupełniające badanie przy niejasnych objawach ogólnoustrojowych u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (w tym autyzmem), gdy istnieje podejrzenie ukrytego procesu nowotworowego lub intensywnego zapalenia. Wspomaganie decyzji diagnostycznych w połączeniu z innymi markerami nowotworowymi (np. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do oznaczenia wykorzystuje się 5 ml krwi pobranej z żyły, najczęściej w probówce bez antykoagulantu, aby uzyskać surowicę po odwirowaniu.
Nie wymaga się specjalnej diety ani długiego okresu postu; zaleca się jedynie unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz dużych dawek witaminy C w dniu pobrania, aby nie zakłócić wyniku. Metoda Stężenie TPA oznacza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiczną (immunochemiluminescencję). Test bazuje na wysokosprawnych przeciwciałach monoklonalnych skierowanych przeciw fragmentom cytokeratyn 8, 18 i 19, co zapewnia wysoką swoistość i czułość.
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zazwyczaj Podwyższone stężenie: obserwuje się w ciąży, w stanach zapalnych (np. zapalenie płuc, wątroby, pęcherza), w zmianach łagodnych oraz w nowotworach złośliwych wymienionych powyżej. Wzrost może także wystąpić przy niektórych nowotworach trzustki, tarczycy czy płuc. Obniżone stężenie: rzadko ma znaczenie kliniczne, ale może wskazywać na bardzo niski poziom proliferacji komórek nabłonkowych.
Znaczenie kliniczne: podwyższony wynik wymaga dalszej diagnostyki – badania obrazowe (USG, CT, MRI), dodatkowe markery nowotworowe oraz szczegółową ocenę kliniczną pacjenta. Zastosowanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z ASD oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi objawy takie jak nieuzasadniona utrata masy ciała, nawracające bóle brzucha, zmiany zachowania czy przewlekłe zmęczenie mogą wynikać z rzadkich nowotworów lub intensywnych procesów zapalnych.