Cel badania Badanie ma na celu wykrycie oraz, w miarę możliwości, określenie ilości fragmentów DNA wirusa JC (JCV) w wybranym materiale biologicznym przy użyciu reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR). Dzięki bardzo wysokiej czułości metody możliwe jest wykrycie niskich poziomów wirusa, co pozwala na wczesne rozpoznanie zakażenia i oszacowanie ryzyka wystąpienia postępującej wielopostaciowej leukoencefalopatii (PML) u pacjentów z upośledzoną odpornością.
Wskazania kliniczne Obserwacja objawów neurologicznych sugerujących PML, zwłaszcza u pacjentów po przeszczepach narządów, z HIV/AIDS, nowotworami hematologicznymi lub poddawanych intensywnej immunosupresji. Monitorowanie replikacji JCV u osób leczonych lekami immunomodulującymi, takimi jak natalizumab, rituximab, fingolimod czy eculizumab.
Ocena przyczyn neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), gdy istnieje podejrzenie współistniejącej infekcji oportunistycznej. Badania kontrolne w ramach programów przesiewowych skierowanych do grup wysokiego ryzyka (np. pacjenci z pierwotną niedoborowością odporności). Weryfikacja wyniku w przypadkach niejednoznacznych objawów neurologicznych lub radiologicznych.
Materiał biologiczny Płyn mózgowo‑rdzeniowy (CSF) – najczuły materiał do wykrywania JCV w kontekście PML. Krew (osocze lub surowica) – przydatna do oceny ogólnego obciążenia wirusem oraz do monitorowania zmian w czasie. Mocz – alternatywa, gdy pobranie CSF jest niemożliwe lub niezalecane; pozwala na ocenę wydalania wirusa. Ślina – opcjonalny materiał w badaniach przesiewowych, chociaż o niższej czułości niż CSF.
Metoda Analiza opiera się na reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) z primerami skierowanymi przeciwko konserwatywnemu regionowi genomu JCV (np. Test może być przeprowadzany w wersji qualitative (obecność/nieobecność) lub quantitative (real‑time PCR), co umożliwia określenie liczby kopii DNA na mililitr próbki. Procedura zawiera wewnętrzne kontrole jakości oraz standardy kalibracyjne, co zapewnia powtarzalność i precyzję wyniku.
Limit wykrywalności wynosi zazwyczaj 10‑100 kopii DNA/ml, a czułość przekracza 95 % przy odpowiednim przygotowaniu próbki. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem płynu mózgowo‑rdzeniowego zaleca się: Unikanie podawania antybiotyków oraz leków immunosupresyjnych w ciągu 24 h, o ile nie jest to sprzeczne z innymi wskazaniami klinicznymi. Utrzymanie prawidłowego nawodnienia oraz unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania.