Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgM oraz IgG skierowanych przeciwko drobnoustrojowi Pneumocystis jirovecii. Obecność tych przeciwciał wskazuje na aktualne lub przeszłe zakażenie, co jest kluczowe w diagnostyce pneumocystozowego zapalenia płuc (ICD‑10: B59). Wskazania kliniczne Podejrzenie pneumocystozowego zapalenia płuc u pacjentów immunokompromitowanych (np. HIV, po przeszczepach, leczenie immunosupresyjne).
Monitorowanie przebiegu choroby i odpowiedzi na leczenie. Ocena ryzyka zakażenia u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, u których obserwuje się dysregulację układu odpornościowego. Diagnostyka różnicowa w przypadkach przewlekłego kaszlu, duszności i zmian radiologicznych w płucach. Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał: krew żylna – surowica.
Próbka powinna być pobrana w warunkach aseptycznych, odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C nie dłużej niż 48 h przed analizą. Unikać pobierania próbki w ciągu 24 h od podania immunoglobulin lub terapii przeciwciałami monoklonalnymi, co może wpływać na wynik. Metoda Badanie wykonywane jest metodą pośredniej immunofluorescencji (IIF). Na szkiełku umieszcza się utrwalone, fluorescencyjnie znakowane antygeny P.
Do nich dodaje się rozcieńczoną surowicę pacjenta, a następnie znakowane wtórnie przeciwciała anty‑ludzkie IgM lub IgG sprzężone z fluorochromem. Po inkubacji i usunięciu niezwiązanego materiału, preparat obserwuje się w mikroskopie fluorescencyjnym. Pozytywny wynik objawia się jasno‑zielonym lub żółtawym zabarwieniem antygenów. Interpretacja wyników IgM dodatnie – wskazuje na niedawne lub aktywne zakażenie.
IgG dodatnie – świadczy o wcześniejszym narażeniu; w połączeniu z objawami klinicznymi może sugerować przewlekłą infekcję. IgM i IgG dodatnie – najczęściej oznacza aktywną chorobę wymagającą leczenia. Oba przeciwciała ujemne – nie wyklucza zakażenia, szczególnie u silnie immunosupresyjnych pacjentów, u których odpowiedź humoralna może być zablokowana. Ograniczenia i uwagi Możliwe fałszywie dodatnie wyniki w wyniku krzyżowej reaktywności z innymi grzybami (np.
U pacjentów z ciężką immunosupresją (np. AIDS, chemioterapia) przeciwciała mogą nie być wytwarzane w wystarczającej ilości, co prowadzi do wyniku fałszywie ujemnego. Test nie zastępuje bezpośredniej identyfikacji organizmu w materiałach oddechowych (np.