Cel badania Określenie stężenia platyny w surowicy krwi w celu oceny ekspozycji na związki platynowe (np. w środowisku pracy, w wyniku stosowania leków cisplatyny, karboplatyny, oksaliplatyny) oraz monitorowania ich eliminacji z organizmu. Wskazania kliniczne Monitorowanie poziomu platyny u pacjentów poddawanych chemioterapii lekami platynowymi. Ocena narażenia zawodowego u osób pracujących w przemyśle metalurgicznym, jubilerskim, elektronicznym lub w laboratoriach.
Badanie przy podejrzeniu toksyczności metalowej, objawów neurologicznych, nefrotoksyczności lub alergii skórnych związanych z platyną. Wspomaganie diagnostyki zaburzeń neurorozwojowych, gdy istnieje podejrzenie wpływu metali ciężkich na rozwój neurologiczny. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Próbka: krew żylna, surowica. Pobranie 5 ml krwi żylnej do probówki bez dodatku antykoagulantu, następnie odwirowanie w celu uzyskania surowicy.
Próbkę należy dostarczyć do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C, nie później niż 24 h od pobrania. Metoda Stężenie platyny oznacza się metodą spektrometrii masowej z indukcyjnie sprzężoną plazmą (ICP‑MS) lub metodą atomowej absorpcji (AAS) po odpowiedniej dekompozycji próbki w kwasie azotowym. Analiza wymaga kalibracji przy użyciu standardów referencyjnych i kontroli jakości.
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa (wartość referencyjna) zależy od populacji i kontekstu – dla osób nieekspozycji zazwyczaj Wyniki podwyższone wskazują na aktualną lub niedawną ekspozycję na platynę; w przypadku terapii chemioterapeutycznej interpretacja powinna uwzględniać dawkę i odstęp czasu od podania leku. Stale podwyższone poziomy mogą wymagać dalszej oceny czynności nerek, wątroby oraz oceny objawów klinicznych.
Ograniczenia i uwagi Badanie nie rozróżnia form chemicznych platyny (np. Wynik może być zakłócony przez nieprawidłowe pobranie, zanieczyszczenie próbki lub nieodpowiednie przechowywanie. W przypadku terapii chemioterapeutycznej zaleca się pobieranie próbki w określonych punktach czasowych (np. Powiązania z innymi badaniami W ocenie toksyczności metali ciężkich przydatne są jednoczesne pomiary innych metali (np.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych warto rozważyć dodatkowe badania biochemiczne, takie jak poziomy cynku, miedzi czy selenu, które mogą współoddziaływać z platyną.