Przejdź do treści

Pies sierść i naskórek E2

Cel badania Badanie ma na celu zmierzenie poziomu swoistych przeciwciał IgE (sIgE) przeciwko alergenowi oznaczonemu kodem E2, czyli białkom występującym w sierści i naskórku psa. Wynik pozwala potwierdzić lub wykluczyć nadwrażliwość immunologiczną na psy oraz ocenić jej nasilenie w kontekście chorób alergicznych i współistniejących zaburzeń neurorozwojowych, takich jak autyzm, gdzie podwyższona reakcja immunologiczna jest często obserwowana.

Wskazania kliniczne Objawy alergiczne pojawiające się po kontakcie z psem – katar, kichanie, świszczący oddech, wysypka, świąd skóry. Zaostrzenie astmy oskrzelowej lub egzemy w obecności psa. Potrzeba potwierdzenia alergii u pacjentów, u których testy skórne są przeciwwskazane (np. przy intensywnej terapii lekami przeciwhistaminowymi, kortykosteroidami).

Ocena ryzyka alergii u dzieci i dorosłych z ASD lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których często występuje zwiększona wrażliwość na alergeny środowiskowe. Planowanie immunoterapii alergenowej (AIT) lub innych interwencji profilaktycznych. Metoda Do oznaczenia wykorzystuje się metodę immunologiczną, najczęściej platformę ImmunoCAP lub test ELISA. Surowica uzyskana z pobranej krwi jest inkubowana z wysoko specyficznymi antygenami E2 przytwierdzonymi do nośnika.

Powstałe kompleksy IgE‑antygen są wykrywane przy użyciu znakowanego przeciwciała, a intensywność sygnału przeliczana jest na jednostki kU/L. Interpretacja wyników sIgE – brak wykrywalnej sensitizacji. 0,35 – 0,70 kU/L – niska wrażliwość; wynik należy ocenić w świetle objawów klinicznych. 0,70 – 3,5 kU/L – umiarkowana sensitizacja; zwiększone prawdopodobieństwo reakcji przy ekspozycji.

> 3,5 kU/L – wysoka wrażliwość; duże ryzyko wystąpienia objawów alergicznych po kontakcie z psem. Wysokie stężenie sIgE nie zawsze przekłada się na objawy kliniczne – ostateczną decyzję o dalszym postępowaniu podejmuje lekarz, uwzględniając pełen obraz kliniczny, historię ekspozycji oraz ewentualne wyniki innych testów alergologicznych. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani post.

Zaleca się jednak, aby pacjent unikał przyjmowania leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów oraz leków immunosupresyjnych przynajmniej 48 h przed pobraniem, ponieważ mogą one wpływać na wyniki testów skórnych (choć nie zakłócają oznaczenia sIgE w surowicy). Materiał biologiczny Do badania potrzebne jest 2 ml krwi pełnej, pobranej do probówki bez antykoagulantu (w celu uzyskania surowicy) lub z antykoagulantem (np. EDTA) w przypadku konieczności szybkiego transportu.