Przejdź do treści

Pelny panel udarowy

Cel badania Panel ma za zadanie dostarczyć wszechstronnej informacji o najważniejszych czynnikach predysponujących do udaru mózgu – zaburzenia lipidowe, nieprawidłowości układu krzepnięcia, podwyższony poziom homocysteiny oraz stan zapalny. Uzyskane wyniki umożliwiają określenie indywidualnego profilu ryzyka oraz dobranie odpowiednich działań profilaktycznych i terapeutycznych.

Wskazania kliniczne Rozpoznanie lub potwierdzenie czynników ryzyka udaru, takich jak hiperlipidemia, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, dysfunkcje układu krzepnięcia. Ocena przyczyn wtórnych po przebytej incydencie mózgowym. Kontrola skuteczności leczenia przeciwzakrzepowego, statynowego lub innych leków kardiometabolicznych. Profilaktyka u osób z podwyższonym ryzykiem (np. historia rodzinna udaru, choroby sercowo‑naczyniowe, otyłość).

Pacjenci z autyzmem (ASD) i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których obserwuje się wyższą częstość zaburzeń metabolicznych i stanów zapalnych. Materiał biologiczny Krew żylna pobrana po co najmniej 12‑godzinnym poście (dozwolona woda). Próbka powinna być pobrana w probówce z antykoagulantem (np. EDTA dla lipidogramu, cytrynianem sodu dla parametrów krzepnięcia).

Metoda Profil lipidowy (cholesterol całkowity, LDL‑C, HDL‑C, triglicerydy) – enzymatyczne reakcje spektrofotometryczne, automatyczne analizatory. Parametry krzepnięcia – czas protrombinowy (PT), wskaźnik INR, czas częściowej tromboplastyny aktywowanej (APTT) oraz stężenie fibrynogenu – pomiar koagulometryczny oparty na zmianie przejrzystości próbki.

Homocysteina – test immunochemiczny (ELISA) lub wysokosprawna chromatografia cieczowa (HPLC) umożliwiająca precyzyjne określenie stężenia w µmol/L. Markery zapalne – białko C‑reaktywne wysokoczułe (CRP‑hs) oraz fibrynogen – immunotesty metodą immunoturbidymetrii. D‑dimery – szybki test immunologiczny wykrywający fragmenty fibryny, świadczące o aktywności układu fibrynolitycznego.

Interpretacja wyników Ocena wyników powinna być powiązana z całościowym stanem klinicznym pacjenta oraz ewentualnym leczeniem. Podwyższony cholesterol całkowity, LDL‑C oraz triglicerydy przy jednoczesnym obniżeniu HDL‑C zwiększają ryzyko miażdżycy, co jest kluczowym czynnikiem predysponującym do udaru.