Cel badania Badanie ma na celu wykrycie obecności paroksetyny w próbce moczu. Jest to test jakościowy, który informuje o tym, czy w organizmie pacjenta znajduje się ten lek w ilościach przekraczających próg wykrywalności. Wskazania kliniczne Monitorowanie przestrzegania zaleceń terapeutycznych u pacjentów przyjmujących paroksetynę (np. w leczeniu depresji F32, zaburzeń lękowych F41, OCD F42, zaburzeń nastroju i objawów neuropsychiatrycznych współistniejących z ASD).
Ocena przyczyn objawów toksycznych lub działań niepożądanych po możliwym przedawkowaniu. Kontrola w sytuacjach prawnych i sądowych (testy narkotykowe, badania toksykologiczne). Wsparcie diagnostyczne w przypadkach podejrzenia interakcji lekowych lub nadużywania substancji. Metoda Do wykrywania paroksetyny stosuje się jedną z następujących metod: Immunoenzymatyczny test szybkiego (np.
EMIT – Enzyme‑Multiplied Immunoassay Technique), który opiera się na reakcji przeciwciał z metabolitem paroksetyny. Chromatografia cieczowa sprzężona z spektrometrią mas (LC‑MS/MS) – metoda o wysokiej czułości i specyficzności, stosowana jako potwierdzenie. Test jakościowy podaje wynik w formie pozytywny (obecność paroksetyny) lub negatywny (brak wykrywalnej ilości).
Interpretacja wyników Pozytywny – wskazuje, że w ostatnich 24‑48 godzinach pacjent przyjął paroksetynę w dawce przekraczającej próg wykrywalności testu. Może potwierdzać prawidłowe stosowanie leku lub, w sytuacji klinicznej, możliwe przedawkowanie. Negatywny – brak wykrywalnej paroksetyny. Może oznaczać, że lek nie był przyjmowany w badanym okresie, dawka była poniżej progu wykrywalności, wystąpił błąd w pobraniu próbki lub rozkład substancji w moczu.
W razie wyniku negatywnego, a jednocześnie wątpliwości co do przyjmowania leku, zaleca się powtórzenie badania lub zastosowanie metody ilościowej (np. LC‑MS/MS) w celu określenia stężenia. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem moczu nie wymaga się specjalnego przygotowania, jednak należy zachować następujące zasady: Unikać kontaktu próbki z substancjami chemicznymi (np. środki czystości) oraz z innymi płynami biologicznymi.
Zaleca się pobranie próbki środkowej strumienia moczu (mid‑stream) w czystym pojemniku. Jeśli analiza nie może być wykonana natychmiast, próbkę należy przechowywać w temperaturze 2‑8 °C i dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h. Ograniczenia testu Test jakościowy nie określa dokładnego stężenia paroksetyny, a jedynie jej obecność powyżej ustalonego progu. Wynik może być fałszywie negatywny przy bardzo niskich dawkach lub po dłuższym czasie od ostatniej dawki.