Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał IgA skierowanych przeciwko wirusom paragrypy (parainfluenza) typów 1, 2 i 3. Obecność tych przeciwciał świadczy o niedawnym lub trwającym zakażeniu dróg oddechowych, które może wpływać na przebieg i nasilenie zaburzeń neurorozwojowych. Wskazania kliniczne Podejrzenie ostrego zakażenia wirusem paragrypy (objawy ze strony górnych dróg oddechowych, gorączka, kaszel).
Monitorowanie przebiegu infekcji u pacjentów z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których infekcje mogą wywoływać lub nasilać objawy neuropsychiatryczne. Ocena odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu przeciwko wirusom paragrypy. Rozpoznanie przyczyn nawracających zapaleń zatok i oskrzeli u dzieci i młodzieży. Materiał biologiczny Krew żylna – surowica (2 ml).
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania, nie jest konieczna podaż przed pobraniem krwi. Należy unikać pobierania próbki w ciągu 48 h od podania immunoglobulin lub terapii immunosupresyjnej, które mogą wpływać na poziom IgA. Metoda Test wykonywany jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) z wykorzystaniem wysoko czułych antygenów wirusowych paragrypy typu 1‑3.
Wynik podawany jest w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) lub jako stosunek optyczny (OD) względem kontrolnego. Interpretacja wyników Pozytywny wynik (IgA > normy referencyjnej) – wskazuje na niedawne lub aktualne zakażenie wirusem paragrypy; może tłumaczyć nasilenie objawów neuropsychiatrycznych u pacjentów z ASD, PANS/PANDAS. Negatywny wynik (IgA w normie) – brak dowodów na aktualną infekcję; objawy mogą mieć inną etiologię.
Wynik niejednoznaczny – zaleca się powtórzenie testu po 2‑4 tygodniach lub dodatkowe badania (np. Powiązania z innymi badaniami Testy serologiczne IgM i IgG przeciwko paragrypie – pozwalają określić stadium infekcji. PCR wirusowy z wymazu z gardła lub nosa – potwierdza obecność materiału genetycznego wirusa. Pełna morfologia krwi i CRP – ocena ogólnego stanu zapalnego.
Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych Infekcje wirusowe dróg oddechowych, w tym paragrypa, mogą wywoływać lub nasilać objawy neuropsychiatryczne poprzez mechanizmy immunologiczne, takie jak aktywacja mikrogleju, produkcja cytokin pro‑zapalnych oraz zaburzenia bariery krew‑mózg. Monitorowanie odpowiedzi IgA pozwala lepiej zrozumieć związek między infekcją a przebiegiem ASD, PANS i PANDAS, co może wpływać na decyzje terapeutyczne.