Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgM oraz IgG skierowanych przeciwko wirusowi Parvovirus B19 (Paragrypa). Obecność IgM świadczy o niedawnej lub trwającej infekcji, natomiast IgG wskazuje na przebyte zakażenie i nabyte przeciwciała ochronne. Wskazania kliniczne Ostre objawy infekcji: gorączka, wysypka (szczególnie „piąta choroba” – erythema infectiosum), bóle stawów, zmęczenie.
Nietypowa anemia, zwłaszcza wśród osób z chorobami hemolitycznymi lub immunosupresją. Ryzyko zakażenia płodu – podejrzenie zakażenia w ciąży (ryzyko hydrops fetalis). Ocena statusu immunologicznego przed przetoczeniem krwi lub przy planowaniu immunoterapii. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS) – wykluczenie lub potwierdzenie infekcji wirusowej jako czynnika wyzwalającego objawy neuropsychiatryczne.
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna i po odwirowaniu uzyskuje się surowicę. Nie wymaga się specjalnego przygotowania – pacjent może przyjmować posiłki i leki, o ile nie są one przyczyną hemolizy próbki. Metoda Wykrywanie przeciwciał odbywa się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunochemiluminescencyjną (CLIA).
Testy te opierają się na przyłączaniu przeciwciał z próbki do antygenów Parvovirus B19 zamocowanych na powierzchni płytki, a następnie detekcji sygnału optycznego lub chemiluminescencyjnego proporcjonalnego do stężenia przeciwciał. Interpretacja wyników IgM dodatnie, IgG ujemne – wskazuje na wczesną fazę zakażenia (zwykle 1‑2 tygodnie od wystąpienia objawów). IgM dodatnie, IgG dodatnie – oznacza trwającą infekcję z rozpoczęciem odpowiedzi immunologicznej (serokonwersja).
IgM ujemne, IgG dodatnie – świadczy o przeszłej infekcji i istniejącej odporności. IgM i IgG ujemne – brak dowodów na aktualne lub przeszłe zakażenie wirusem Parvovirus B19. Warto pamiętać o możliwości fałszywie dodatnich wyników IgM w wyniku interferencji rybosomowych lub obecności innych wirusów, dlatego w razie niejednoznacznych rezultatów zaleca się powtórzenie badania lub dodatkowe testy molekularne (PCR).
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Choć bezpośredni związek Parvovirus B19 z autyzmem nie jest udowodniony, infekcje wirusowe mogą wywoływać stany zapalne i dysregulację układu immunologicznego, które w niektórych przypadkach przyczyniają się do nasilenia objawów PANS/PANDAS lub innych zaburzeń neuropsychiatrycznych.