Cel badania Test Paragrypa – p/c IgG służy do wykrywania i oznaczania w surowicy przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko antygenowi Paragrypa. Obecność tych przeciwciał świadczy o przebytej infekcji lub o uzyskanej immunizacji, a ich poziom pozwala ocenić stopień nabytej odporności. Wskazania kliniczne Potwierdzenie przebytej infekcji Paragrypa w przebiegu choroby ostrych infekcji układu oddechowego. Ocena skuteczności szczepienia przeciwko Paragrypie (jeśli dostępne).
Diagnostyka różnicowa w stanach gorączkowych o niejasnej etiologii. Badanie w kontekście zespołów neuropsychiatrycznych (PANS/PANDAS) oraz innych zaburzeń neurorozwojowych, gdzie wcześniejsze infekcje mogą pełnić rolę czynnika wyzwalającego. Materiał Krew żylna pobrana z żyły obwodowej. Surowica – po odwirowaniu krwi w temperaturze pokojowej, przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do momentu analizy (maksymalnie 48 h).
Przygotowanie pacjenta Do badania nie jest wymagana specjalna diety ani post. Zaleca się jedynie unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w ciągu 24 h przed pobraniem krwi. W przypadku jednoczesnego badania innych parametrów serologicznych, można pobrać jedną próbkę krwi.
Metoda Oznaczanie przeciwciał IgG wykonywane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) z użyciem wysoko czułego zestawu komercyjnego, zawierającego odczynnik antygenowy Paragrypa przytwierdzony do płytki mikrotestowej. Po dodaniu surowicy, przeciwciała specyficzne wiążą się z antygenem, a następnie z enzymatycznym przeciwciałem wtórnym.
Reakcja enzymatyczna generuje sygnał koloryzacji, którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia IgG w próbce i jest mierzona spektrofotometrycznie. Interpretacja wyników Negatywny (ujemny) – brak wykrywalnych przeciwciał IgG; wskazuje na brak wcześniejszego kontaktu z patogenem lub na bardzo wczesny etap infekcji, gdy odpowiedź immunologiczna nie została jeszcze w pełni rozwinięta.
Pozytywny (wysoki) – obecność i podwyższony poziom IgG; świadczy o przebytej infekcji, udanej immunizacji lub o utrzymującej się odpowiedzi immunologicznej. Wartość graniczna – wyniki leżące w strefie nieokreślonej wymagają powtórzenia badania lub dodatkowych testów (np.