Cel badania Panel wątrobowo‑nerkowy Polycheck służy do oznaczenia stężenia swoistych przeciwciał klasy G (IgG) w surowicy krwi przeciwko zestawowi dziesięciu autoantygenów, które najczęściej występują w autoimmunologicznych chorobach obejmujących wątrobę i/lub nerki. Wynik pozwala na wczesne wykrycie procesu autoimmunologicznego oraz ocenę jego aktywności. Wskazania kliniczne Podejrzenie autoimmunologicznego zapalenia wątroby (AIH) – ICD‑10 K75.4, K75.5.
Obserwacja pacjentów z chorobą autoimmunologiczną nerek, taką jak zapalenie nerek związane z przeciwciałami przeciwjądrowymi (anti‑GBM) – ICD‑10 N02, N03. Rozpoznanie i monitorowanie zespołów łączących uszkodzenie wątroby i nerek, np. Ocena przyczyn podwyższonego enzymów wątrobowych lub zaburzeń czynności nerek, gdy wyniki standardowych badań nie wyjaśniają przyczyny. Kontrola skuteczności terapii immunosupresyjnej w chorobach autoimmunologicznych wątroby i nerek.
Materiał biologiczny Krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem. Surowica otrzymana po odwirowaniu próbki w temperaturze pokojowej. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna dieta ani post; zaleca się jedynie unikanie intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania oraz zapewnienie prawidłowego oznakowania próbki, aby uniknąć hemolizy.
Metoda Oznaczenia przeprowadzane są metodą ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay) przy użyciu zestawu Polycheck. Test wykorzystuje wysoko specyficzne antygeny przytwierdzone do powierzchni płytki, które wychwytują przeciwciała IgG z surowicy. Po reakcji z enzymatycznym podkladem uzyskuje się sygnał kolorowy proporcjonalny do stężenia przeciwciał. Interpretacja wyników Wynik dodatni – wykryto przeciwciała IgG przeciwko jednemu lub kilku z badanych autoantygenów.
Należy skonsultować wynik z lekarzem prowadzącym, ponieważ dodatni wynik może wskazywać na aktywną chorobę autoimmunologiczną wątroby, nerek lub obu narządów. Wynik ujemny – brak wykrywalnych przeciwciał w badanym zakresie. Nie wyklucza jednak choroby autoimmunologicznej; w niektórych przypadkach przeciwciała mogą być poniżej progu wykrywalności lub choroba może mieć inną patogenezę.
Wartości graniczne – wyniki leżące w strefie niejasnej wymagają powtórzenia badania lub dodatkowych testów, takich jak badania immunofluorescencji, biopsja czy badania czynnościowe narządów. Powiązane badania Profil biochemiczny wątroby (ALT, AST, GGTP, bilirubina) – pomaga ocenić stopień uszkodzenia wątroby. Badania czynności nerek (kreatynina, eGFR, białkomocz) – uzupełniają ocenę nefropatii autoimmunologicznej.