Cel badania Panel oddechowy Polycheck służy do jednoczesnego oznaczenia specyficznych przeciwciał klasy IgE w surowicy przeciwko 30 powszechnym alergenom wziewnym. Dzięki temu lekarz może określić, które substancje wywołują reakcję alergiczną oraz oszacować stopień sensitizacji, co jest kluczowe przy ustalaniu diagnozy i planowaniu terapii.
Wskazania kliniczne objawy alergicznego nieżytu nosa, kataru siennego, zapalenia spojówek astma oskrzelowa o podłożu alergicznym przewlekłe zapalenie zatok przynosowych atopowe zapalenie skóry z podejrzeniem alergii wziewnych monitorowanie skuteczności immunoterapii alergenowej diagnoza alergii u dzieci i dorosłych z ASD lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których objawy alergiczne mogą wpływać na zachowanie i funkcje poznawcze przygotowanie do testów prowokacyjnych inhalacyjnych Materiał biologiczny Do przeprowadzenia testu wymagana jest surowica krwi pobrana z żyły obwodowej.
Optymalna objętość to 4‑5 ml krwi, pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu. Próbka powinna być dostarczona do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C, nie później niż 24 h po pobraniu. Metoda Test oparty jest na technice immunoenzymatycznej (ELISA) w formie płytki wielopunktowej. Na stałej powierzchni znajdują się 30 różnych alergenów wziewnych. Po dodaniu surowicy, specyficzne IgE wiążą się z odpowiadającymi im alergenami.
Następnie wykrywane są za pomocą znakowanego przeciwciała anty‑IgE oraz reakcji enzymatycznej, co pozwala na ilościowy pomiar stężenia IgE w jednostkach kU/L. Przygotowanie pacjenta nie wymaga głodówki ani specjalnej diety należy odstawić leki przeciwhistaminowe (np.
cetirizyna, loratadyna) oraz kortykosteroidy doustne na minimum 48 h przed pobraniem krwi w przypadku terapii immunologicznej (immunoterapia alergenowa) zaleca się przerwę co najmniej 4 tygodni, aby uniknąć fałszywie podwyższonych wyników próbkę należy transportować w warunkach chłodniczych (2‑8 °C) i dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h Lista alergenów wchodzących w skład panelu (30) Dermatophagoides pteronyssinus – roztocze kurzu domowego Dermatophagoides farinae – roztocze kurzu domowego Alt a 1 – ambrozja (trawa) Bet v 1 – pyłek brzozy Par j 2 – pyłek jesionu Fra a 1 – pyłek leszczyny Ole e 1 – pyłek olchy Phl p 5 – pyłek żyta Gly m 4 – białko soi Can f 1 – alergen z sierści kota Fel d 1 – alergen z sierści psa Equ c 1 – alergen z sierści konia Mus m 1 – alergen z sierści myszy Der p 2 – kolejny składnik roztoczy Cladosporium herbarum – pleśń Alternaria alternata – pleśń Aspergillus fumigatus – pleśń Penicillium notatum – pleśń Blatella germanica – alergen z karalucha Artemisia vulgaris – bylica pospolita Ambrosia artemisiifolia – bylica pospolita (ambrozja) Rumex acetosa – pyłek szczawiu Plantago lanceolata – babka lancetowata Fagus sylvatica – pyłek buka Quercus robur –...
Przyjęte przedziały interpretacyjne są następujące: 0,00–0,34 kU/L – wynik ujemny, brak klinicznie istotnej sensitizacji 0,35–0,69 kU/L – niska czułość, możliwa wczesna sensitizacja, wymaga korelacji z objawami 0,70–3,49 kU/L – umiarkowana sensitizacja, interpretacja w kontekście obrazu klinicznego ≥ 3,50 kU/L – wysoka sensitizacja, prawdopodobnie klinicznie istotna i wskazująca na potrzebę dalszych działań diagnostycznych lub terapeutycznych Interpretacja powinna uwzględniać historię choroby, nasilenie objawów oraz wyniki innych testów (np.