Cel badania Panel Mikroelementów HiTech 3 ma na celu precyzyjne oznaczenie stężenia wybranych mikroelementów w krwi, co pozwala na ocenę ich równowagi w organizmie. Mikroelementy odgrywają istotną rolę w enzymatycznych procesach metabolicznych, syntezie neuroprzekaźników oraz w ochronie przed stresem oksydacyjnym – czynnikami kluczowymi w rozwoju i funkcjonowaniu układu nerwowego.
Wskazania kliniczne Ocena stanu odżywienia i wykrywanie niedoborów lub nadmiarów mikroelementów (np. cynku, miedzi, selenu, manganu, żelaza). Diagnostyka zaburzeń metabolicznych wpływających na rozwój neurologiczny, w tym w kontekście ASD, PANS/PANDAS oraz innych zaburzeń neurorozwojowych. Monitorowanie terapii suplementacyjnej lub chelatacyjnej.
Badanie przy podejrzeniu zaburzeń immunologicznych, chorób autoimmunologicznych, chorób wątroby, nerek oraz zaburzeń hematologicznych. Wspomaganie diagnostyki chorób układu sercowo-naczyniowego, cukrzycy i stanów zapalnych. Materiał biologiczny 1 ml krwi pobranej do probówki z heparyną – przeznaczonej do oznaczenia mikroelementów rozpuszczalnych w osoczu (np. 3 ml krwi pobranej do probówek z EDTA – wykorzystywanych do oznaczenia mikroelementów wewnątrzkomórkowych oraz żelaza.
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi zaleca się: Post 8–12 godzin (woda do picia dozwolona). Unikanie suplementów zawierających mikroelementy (cynk, miedź, selen, żelazo) oraz leków antybiotykowych przez co najmniej 48 godzin. Odstąpienie od intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania. Informowanie laboratorium o przyjmowanych lekach i suplementach.
Metoda Stężenia mikroelementów określane są przy użyciu techniki indukcyjnie sprzężonej plazmy – spektrometrii masowej (ICP‑MS) lub atomowej absorpcji (AAS). Metody te zapewniają wysoką czułość, precyzję i możliwość jednoczesnego oznaczenia wielu pierwiastków w jednym próbce.
Zakres badanych mikroelementów Cynk (Zn) Miedź (Cu) Selen (Se) Mangan (Mn) Żelazo (Fe) Kobalt (Co) Magnez (Mg) – w wybranych wersjach panelu Molibden (Mo) Interpretacja wyników Interpretacja wymaga porównania uzyskanych wartości z ustalonymi zakresami referencyjnymi, które mogą różnić się w zależności od wieku, płci i stanu fizjologicznego pacjenta.