Cel badania Panel IIF ma na celu całościową ocenę funkcjonowania żołądka i jelita grubego poprzez pomiar biomarkerów stanu zapalnego, wskaźników przepuszczalności jelit (tzw. "leaky gut") oraz profilu mikrobiologicznego. Dzięki połączeniu tych parametrów możliwe jest wykrycie dysbiozy, nieswoistego zapalenia jelit oraz zaburzeń wchłaniania, które mogą współistnieć z zaburzeniami neurorozwojowymi.
Wskazania kliniczne Objawy ze strony układu pokarmowego: biegunka, zaparcia, wzdęcia, ból brzucha, nudności. Rozpoznanie i monitorowanie nieswoistych chorób zapalnych jelit, takich jak choroba Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Ocena zwiększonej przepuszczalności jelit (zespół nieszczelnego jelita). Badanie dysbiozy i zaburzeń równowagi mikroflory jelitowej.
Wsparcie diagnostyczne u pacjentów z autyzmem (ASD), PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których często obserwuje się współistniejące problemy żołądkowo‑jelitowe. Kontrola skuteczności interwencji dietetycznych, probiotykoterapii lub leków przeciwzapalnych. Zakres panelu Kalprotektyna – białko pochodzące z neutrofili, podwyższony poziom wskazuje na aktywny proces zapalny w ścianie jelita.
Laktoferryna – białko żelazowe, którego zwiększona koncentracja w kale odzwierciedla zapalenie jelita grubego. Elastaza trzustkowa – enzym trzustkowy wydzielany do światła jelita; niski poziom sugeruje niewydolność zewnątrzwydzielniczą trzustki. Stężenie zonuliny – regulator szczelności połączeń szeregowych enterocytów; podwyższony poziom w surowicy lub kale świadczy o zwiększonej przepuszczalności bariery jelitowej.
Kwasy tłuszczowe krótkich łańcuchów (SCFA) – produkty fermentacji bakteryjnej; ich ilość i proporcje (np. kwas octowy, propionowy, masłowy) odzwierciedlają aktywność i zdrowie mikroflory. Profil mikrobiologiczny – analiza DNA mikroorganizmów w kale (bakterie, grzyby) metodą PCR lub sekwencjonowania, pozwalająca określić obecność patogenów, nadmiar drożdży oraz deficyt korzystnych szczepów.
Metoda Do badania wykorzystuje się próbkę kału oraz, w przypadku niektórych markerów (np. Analizy obejmują: Immunochemiczne testy ELISA do oznaczenia kalprotektyny, laktoferryny, elastazy i zonuliny. Chromatografia gazowa‑cieczowa (GC‑MS) lub spektrometria masowa do wyznaczenia stężenia SCFA. Techniki molekularne (real‑time PCR, amplicon sequencing) do identyfikacji i ilościowego określenia mikroflory jelitowej.