Cel badania Panel Celiakia IgG metodą Polycheck służy do wykrywania przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko różnym antygenom glutenowym, takim jak gliadyna, zdewastylowane peptydy gliadyny (DGP) oraz transglutaminaza tkankowa (tTG).
Badanie umożliwia: potwierdzenie lub wykluczenie celiakii (ICD‑10 K90.0), różnicowanie celiakii od innych przyczyn niedokrwistości (ICD‑10 D50‑D53), monitorowanie odpowiedzi immunologicznej na dietę bezglutenową, identyfikację podwyższonej wrażliwości na gluten u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD.
Wskazania kliniczne objawy sugerujące celiakię: biegunka, bóle brzucha, wzdęcia, utrata masy ciała, opóźnienie wzrostu u dzieci, osteoporoza, przewlekłe zmęczenie; obecność niedokrwistości z niejasnym pochodzeniem, zwłaszcza mikrocytarnej lub normocytarnej; pierwsze badanie przesiewowe u osób z rodzinną historią celiakii; pacjenci z ASD, PANS/PANDAS lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których podejrzewa się wpływ nieprawidłowej reakcji immunologicznej na gluten na przebieg choroby; monitorowanie skuteczności diety bezglutenowej po potwierdzeniu celiakii.
Metoda Panel oparty jest na technologii Polycheck – wielopunktowym immunoenzymatycznym badaniu (multiplex ELISA) wykonywanym na surowicy krwi żylnej.
W praktyce: na stałą fazę w płytce przytwierdzane są antygeny: gliadyna, DGP oraz tTG; do próbki surowicy dodaje się przeciwciała pacjenta, które wiążą się z antygenami; po wypłukaniu niewiążących się składników, wykrywa się związane przeciwciała przy użyciu enzymatycznie znakowanego przeciwciała anty‑ludzkie IgG; reakcja enzymatyczna generuje sygnał optyczny proporcjonalny do stężenia przeciwciał w próbce, co jest przeliczane na jednostki IU/mL.
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagana specjalna postawa głodowa, ale zaleca się: nieprzestrzeganie diety bezglutenowej w ciągu co najmniej 2–4 tygodni przed badaniem, aby uniknąć fałszywie ujemnych wyników; unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków immunosupresyjnych w dniu pobrania, jeżeli to możliwe; pobranie 4–5 ml krwi żylnej do probówki bez dodatku antykoagulantu, a następnie odwirowanie i uzyskanie surowicy.