Cel badania Test ma na celu identyfikację autoimmunologicznych przeciwciał skierowanych przeciwko specyficznym antygenom neuronalnym, które są charakterystyczne dla autoimmunologicznego zapalenia mózgu (autoimmune encephalitis). Dzięki zastosowaniu pośredniej immunofluorescencji (IIF) możliwe jest jednoczesne oznaczenie szeregu najważniejszych przeciwciał, co przyspiesza postawienie diagnozy i pozwala na wczesne wprowadzenie terapii immunomodulującej.
Wskazania kliniczne Nagły lub subakutny początek objawów neuropsychiatrycznych, takich jak zmiany zachowania, psychozy, lęki, depresja. Nowo pojawiające się lub nasilenie napadów padaczkowych, zwłaszcza opornych na standardowe leczenie. Problemy z pamięcią, uwagą, dezorientacja oraz inne zaburzenia poznawcze. Objawy ruchowe, w tym dyskinezy, ataksja, mioklonie.
Obserwowane objawy neurologiczne u osób z ASD, PANS/PANDAS lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, gdy podejrzewa się współistniejące zapalenie mózgu. Negatywne wyniki standardowych badań obrazowych (MRI) i laboratoryjnych, które nie wyjaśniają klinicznego obrazu. Materiał biologiczny Surowica krwi – minimalna objętość 2 ml, pobrana po co najmniej 30‑minutowym odpoczynku, bez wymogu postu.
Płyn mózgowo‑rdzeniowy (CSF) – 2‑3 ml uzyskane w trakcie rutynowego nakłucia lędźwiowego. Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagana specjalna dieta ani odstawianie leków, chyba że lekarz zdecyduje inaczej (np. tymczasowe odstawienie leków immunosupresyjnych). Próbki należy transportować w temperaturze 2‑8 °C i dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h. W przypadku CSF, jeśli analiza nie może być wykonana natychmiast, próbkę zamraża się w -20 °C.
Metoda Badanie przeprowadza się metodą pośredniej immunofluorescencji (IIF) na preparatach tkankowych mózgu ssaków oraz na komórkowych liniach ekspresyjnych zawierających poszczególne antygeny neuronalne. Serum lub CSF pacjenta jest rozcieńczane w serii dilucji, inkubowane z substratem, a następnie dodawane jest przeciwciało wtórne znakowane fluorochromem.
Po podświetleniu mikroskopem fluorescencyjnym obserwuje się charakterystyczne wzorce fluorescencji, które pozwalają na identyfikację konkretnego przeciwciała. Zakres panelu (przykładowe przeciwciała) Przeciwciała przeciw receptorowi NMDA (NMDAR). Przeciwciała przeciw receptorom GABA‑B. Przeciwciała przeciw receptorom AMPA (GluA1, GluA2). Przeciwciała przeciw DPPX, GAD65 oraz innym antygenom związanym z autoimmunologicznym zapaleniem mózgu.