Cel badania Panel alveolitis allergica służy do wykrywania w surowicy przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko wybranym alergenom mikrobiologicznym oraz białkom ptasim (białko kurze, białko kacze). Badanie umożliwia ocenę sensitizacji organizmu w kontekście płucnej choroby alergicznej, znanej jako alergiczna zapalenie pęcherzyków (hipersensytyzacja płuc, ICD‑10 J67).
Wskazania kliniczne Podejrzenie alergicznego zapalenia pęcherzyków (hipersensytyzacji płuc) – objawy takie jak przewlekły kaszel, duszność, gorączka, objawy po ekspozycji na określone środowiska (np. farmy, przetwórnie, miejsca z dużą zawartością pleśni). Ocena przyczyn przewlekłych zmian radiologicznych w płucach, które mogą być wynikiem reakcji immunologicznej na czynniki środowiskowe.
Monitorowanie skuteczności unikania czynników wywołujących u pacjentów z potwierdzoną sensitizacją. Wspomaganie diagnozy u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD, PANS/PANDAS), u których obserwuje się zaburzenia układu immunologicznego i zwiększoną podatność na reakcje alergiczne. Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał biologiczny: krew żylna, surowica – minimum 4 ml.
Przygotowanie: nie wymaga głodówki ani odstawiania leków; zaleca się unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania suplementów zawierających duże ilości białka w dniu pobrania. Próbkę pobiera się w warunkach aseptycznych, następnie odwirowuje się w celu uzyskania surowicy, którą przechowuje się w temperaturze 2‑8 °C i dostarcza do laboratorium w ciągu 48 h od pobrania.
Metoda Badanie przeprowadza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub techniką immunoCAP, w której antygeny z panelu są przyłączane do nośnika, a następnie w surowicy pacjenta wykrywa się specyficzne przeciwciała IgG. Wynik podawany jest w jednostkach jednostkowych (U) lub w skali klasyfikacyjnej (np. 0‑1 U – brak reakcji, 1‑5 U – niska, 5‑15 U – umiarkowana, >15 U – wysoka).
Interpretacja wyników Podwyższony poziom specyficznych IgG wskazuje na sensitizację organizmu do jednego lub kilku z wymienionych alergenów i może tłumaczyć objawy kliniczne. Wynik musi być zawsze interpretowany w kontekście historii choroby, ekspozycji środowiskowej oraz wyników badań obrazowych (RTG, HRCT). Negatywny wynik nie wyklucza całkowicie choroby – może oznaczać brak aktualnej sensitizacji lub niewystarczający czas ekspozycji.