Cel badania Badanie ma na celu określenie stężenia swoistych przeciwciał klasy IgE w surowicy krwi, które powstają w odpowiedzi na kontakt z wybranymi alergenami wziewnymi. Wynik umożliwia identyfikację czynników wywołujących reakcje alergiczne oraz ocenę ich nasilenia, co jest niezbędne przy planowaniu terapii odczulającej i monitorowaniu przebiegu choroby. Wskazania kliniczne Ciężkie i nawracające choroby alergiczne (np.
astma oskrzelowa, nieżyt nosa, zapalenie spojówek) wymagające szczegółowego wywiadu alergicznego. Diagnoza alergii u małych dzieci oraz wczesne rozpoznanie w grupie pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ASD, gdzie objawy alergiczne mogą nasilać zachowania problematyczne. Ocena przyczyn nietolerancji pokarmowych współistniejących z alergią wziewną (tzw. Wstępna kwalifikacja do immunoterapii alergenowej (odczulania).
Monitorowanie skuteczności leczenia oraz zmian w wrażliwości na poszczególne alergeny w czasie. Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał biologiczny: krew żylna pobrana do probówki z antykoagulantem, następnie odwirowana w celu uzyskania surowicy. Przygotowanie: nie wymaga głodówki; zaleca się unikanie przyjmowania leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów i leków przeciwzapalnych nie sterydowych na co najmniej 5 dni przed pobraniem krwi.
Próbka powinna być dostarczona do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C, najlepiej w ciągu 24 h od pobrania. Metoda Wykorzystuje się technikę immunochemiczną (np. ImmunoCAP, ELISA) polegającą na wiązaniu swoistych IgE z surowicy z odpowiednio unieruchomionymi alergenami na nośniku stałym. Po dodaniu znakowanego przeciwciała wykrywa się ilość związanej IgE, co jest przeliczane na jednostki kU/L.
Alergeny uwzględnione w panelu Pyłki roślin: tymka wonna, kupkówka pospolita, brzoza brodawkowa, olsza szara, leszczyna, dąb, tymotka łąkowa, żyto, bylica, babka lancetowata, ambrozja. Roztocza: Dermatophagoides pteronyssinus, Dermatophagoides farinae. Sierść zwierząt: naskórek psa, kota oraz konia. Grzyby pleśniowe: Aspergillus fumigatus, Cladosporium herbarum, Penicillium notatum, Alternaria alternata.
Cross‑reactive carbohydrate determinants (CCD) – kontrola reakcji krzyżowych. Interpretacja wyników Wyniki podaje się w jednostkach kU/L. Przyjęte przedziały interpretacyjne (zależne od laboratorium) to: 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnej sensytyzacji. 0,35‑0,70 kU/L – niska wrażliwość, często klinicznie nieistotna. 0,70‑3,5 kU/L – umiarkowana sensytyzacja, może wymagać dalszej oceny. > 3,5 kU/L – wysoka wrażliwość, prawdopodobnie czynny klinicznie alergen.